در نخستین نشست از سلسله نشستهای تخصصی با عنوان «جایگاه بازدارندگی راهبردی تنگه هرمز در نظم جهانی؛ الزامات و سناریوهای آینده برای ایران و قدرتهای بزرگ»، جمعی از استادان برجسته علوم سیاسی، روابط بینالملل، حقوق بینالملل و ژئوپلیتیک، بر اهمیت تنگه هرمز بهعنوان یک گلوگاه راهبردی در نظام جهانی تأکید کردند.
جوان آنلاین: در نخستین نشست از سلسله نشستهای تخصصی با عنوان «جایگاه بازدارندگی راهبردی تنگه هرمز در نظم جهانی؛ الزامات و سناریوهای آینده برای ایران و قدرتهای بزرگ»، جمعی از استادان برجسته علوم سیاسی، روابط بینالملل، حقوق بینالملل و ژئوپلیتیک، بر اهمیت تنگه هرمز بهعنوان یک گلوگاه راهبردی در نظام جهانی تأکید کردند. در این نشست که به همت مؤسسه عالی آموزش، پژوهش و برنامهریزی و با همکاری دانشگاه علامه طباطبایی برگزار شد، محور اصلی مباحث بر این موضوع متمرکز بود که ایران در شرایط گذار نظم جهانی، از فرصت کمنظیری برای تثبیت بازدارندگی برخوردار است و نباید این فرصت را از دست بدهد.
علی آدمی استاد تمام روابط بینالملل و دبیر نشست جایگاه بازدارندگی راهبردی تنگه هرمز با تأکید بر مفهوم «بازدارندگی عقلانی» تصریح کرد تجربههای اخیر نشان داده یکی از مهمترین عوامل جلوگیری از گسترش جنگ، درک طرف مقابل از توان ایران در تحمیل هزینههای سنگین است. او با اشاره به تحولات منطقه و جنگهای اخیر بیstrong> بازدارندگی حقوقی در شکاف قانون و واقعیت
در بخش پایانی نشست، هیبتالله نژندیمنش، دانشیار حقوق عمومی و بینالملل، بر نقش حقوق بینالملل در شکلدهی به بازدارندگی هوشمند تأکید کرد و اظهار داشت که بازدارندگی مؤثر زمانی شکل میگیرد که سه عنصر قدرت واقعی، چارچوب حقوقی و روایت مشروع بهطور همزمان وجود داشتهباشد. وی با اشاره به تجربههای اخیر در تنگه هرمز بیان کرد که بازدارندگی در این منطقه نه از طریق انسداد کامل، بلکه از طریق کنترل هوشمند و انتخابی تحقق یافتهاست. به اعتقاد او، انسداد کامل علاوه بر هزینههای سنگین حقوقی و سیاسی، ظرفیت مدیریت و اثرگذاری را نیز کاهش میدهد، در حالی که کنترل هوشمند امکان تغییر محاسبات طرف مقابل را فراهم میکند. نژندیمنش تأکید کرد که بازدارندگی پایدار نیازمند معماری چندلایه در سطوح حاکمیتی، منطقهای و اقتصادی است و نباید اجازه داد ابتکار عمل در این حوزه به بازیگران خارجی واگذار شود.