دکتر محمد مصدق پیش از آنکه قهرمان ملی شدن نفت باشد، معمار انضباط مالی و تکنوکراسی مدرن در ایران بود، کتاب «مصدق بدون نفت» با واکاوی شش دهه زیست حقوقی و سیاسی او تا سال ۱۳۲۰، تبارشناسی دقیقی از شکلگیری این کارگزار قانونمدار در برابر استبداد و توسعه آمرانه ارائه میدهد.
تلاشی برای عبور از اسطورهسازی و شناخت تکنوکراسی ایرانی
دکتر محمد مصدق پیش از آنکه قهرمان ملی شدن نفت باشد، معمار انضباط مالی و تکنوکراسی مدرن در ایران بود، کتاب «مصدق بدون نفت» با واکاوی شش دهه زیست حقوقی و سیاسی او تا سال ۱۳۲۰، تبارشناسی دقیقی از شکلگیری این کارگزار قانونمدار در برابر استبداد و توسعه آمرانه ارائه میدهد.
سرویس تاریخ خبرگزاری کتاب ایران(ایبنا)- ارشاد بهاور؛ تغییر زاویه دید در بررسی تاریخ معاصر ایران، جراحی دشواری است، بهویژه اگر سوژه این بررسی، شخصیتی مثل دکتر محمد مصدق باشد که نامش با قطببندیهای شدید سیاسی، نوستالژی ملی و اسطورهسازیهای عامهپسند گره خورده است. رویکرد غالب در تاریخنگاری ما، مصدق را از سال ۱۳۲۸ به بعد میبیند، پیرمردی رنجور اما ایستاده در برابر کارتلهای نفتی جهان. اما رسول رئیسجعفری در کتاب «مصدق بدون نفت؛ از تولد تا ۱۳۲۰» که در نشر نهادگرا منتشر شده است، دست به یک ساختارشکنی روششناختی زده است. او به جای تماشای میوه درخشان درخت، به سراغ ریشههایی رفته که بیش از شش دهه در خاک سیاست، حقوق و دارایی این مرز و بوم دویدهاند.
