به گزارش صراط به نقل از فرهیختگان، حمله به 6 پل حیاتی بندر خمیر در استان هرمزگان و کوبیدن بر طبل رعب و وحشت در اطراف بیمارستان خون و سرطان بقایی اهواز، تنها بخشی از آخرین دستاوردهای جنگطلبان با همکاری دونالد ترامپ، رئیسجمهور آمریکا برای ایران است. دیگر بعد از ماهها حمله و ریختن خون مردم بیگناه ایران، امروز عیانتر از روزهای قبل میبینیم که این جنگ علیه زندگی، معیشت و آرامش روزمره ایرانیهاست. اما تهوعآورتر از موشکهای دشمن، رفتار بردههای رسانهای آنها در خارج از مرزهاست. بیوطنهایی مثل علی کریمی و برزو ارجمند که تا دیروز علنی برای موشکباران ایران لحظهشماری میکردند و گرا میدادند، حالا ژست نگرانی برای جنوب را به خود گرفتهاند و در یک پازل جدید، دست به «خونشویی» رسانهای زدهاند. آنها نقشه گوگل را پهن میکنند تا ثابت کنند نطق کثیفی است که سالهاست جلادان صهیونیست پشت آن پنهان شدهاند؛ مقصر جلوهدادن قربانی برای تبرئهکردن جنایتکار. درست مثل خونشویی کودکان بیگناه مدرسه «شجره طیبه» میناب. در منطق این جماعت بیوطن، فرقی نمیکند که یک فرشته کوچک مبتلا به سرطان از بهبهان با چه مکافاتی خودش را در گرما به اهواز رسانده تا فقط یک روز بیشتر نفس بکشد؛ برای آنها، این کودکان و اشکهایشان روی ویلچر هیچ ارزشی ندارد. این خونشویی رسانهای، چیزی به جز پادویی وقیحانه برای توجیه جنایات آمریکا نیست. این نقشهها و استوریها، سند رسوایی ابدی بیوطنهایی است که خاکشان را فروختند و حالا برای پاککردن خون بیگناهان، وسط میدان دارند دستوپا میزنند.