با فرارسیدن ماه محرم، طرفین برای دستیابی به توافق، آتشبس موقت اعلام کردند و سفیرانی میان دو لشکر مبادله شد، اما لجاجت معاویه بن ابوسفیان مانع از حصول صلح گردید.
به گزارش خبرنگار مهر، جنگ صفین به عنوان یکی از سرنوشتسازترین و اندوهبارترین برهههای تاریخ صدر اسلام، نماد آشکار تقابل دینمداری اصیل با سیاستبازی منفعتطلبانه است. این نبرد که در سال ۳۷ هجری قمری میان سپاه حق به فرماندهی امام علی (ع) و لشکر شام به سرکردگی معاویة بن ابیسفیان در منطقه صفین رخ داد، دومین جنگ در دوران حکومت پنجساله امیرالمؤمنین (ع) به شمار میرود و در لسان تاریخ به جنگ با «قاسطین» (ستمگران و تجاوزکاران از حق) شهرت یافته است. ریشهریابی دقیق، تحلیل خطبهها و رویکردهای نهجالبلاغه، بررسی تاکتیکهای نظامی، تحلیل حیله به نیزه کردن قرآن و واکاوی ماجرای تحمیلی حکمیت، همگی ابعادی از این واقعه تاریخی را روشن میسازند که تا قرنها بعد مسیر هدایت و انحراف را در جامعه اسلامی خطکشی کرد.
زمینههای شکلگیری بحران و ریشههای سرکشی بنیامیه