در اواخر دوره ناصرالدین شاه قاجار، سرقت و دزدی، به لحاظ شیوه پیشرفتهایی کرده بود و سارقان روشهایی خاص برای خود انتخاب کرده بودند. برخی دزدان نیز برای خود شهرتی بههم زده بودند.
به گزارش سیتنا، برخی از آنان “دزدخانه بر” یعنی دزدانی که یک خانه را در نظر میگرفتند و پس از آشنایی با وضعیت آن خانه از قبیل تعداد اتاقها، جمعیت خانه و غیره در زمان مناسب دست به سرقت آن خانه میزدند. البته هر کدام از این دزدان نیز به نوعی اثاث خانه علاقه مند بودند، برخی فقط فرش، برخی طلا و جواهرات را انتخاب میکردند.