معمولا بزرگترها بیشتر از شاد بودن کودکان به موفقیت آنها اهمیت میدهند. انتخاب کلاسهای آموزشی یا برنامه ریزی برای دانشگاه و انتخاب رشتهی تحصیلی که به بچهها کمک کند در آینده شغل بهتری پیدا کنند، و مواردی از این دست برای آنها بیشتر اهمیت دارد.
به گزارش سیتنا، والدین به این موارد بسیار توجه میکنند، ولی آنقدر که باید و شاید به مسائلی که بچهها را خوشحال میکند، توجه نشان نمیدهند. زمانی دوران کودکی با بازیهای بیرون از خانه، و بدون حضور موبایل و تبلت طی میشد. آن زمان، بچهها بدون داشتن ابزار و وسیلهای خاص بازی میکردند، یاد میگرفتند و اجتماعی بار میآمدند؛ مهمتر از همه، خوشحالتر بودند.