به گزارش پایگاه فکر و فرهنگ مبلغ، مرحوم آیتالله ضیاءآبادی در درسهای اخلاق خود، ضمن تبیین اهمیت سلامت روح در برابر هجمه اطلاعات و محیط پیرامون، «زیرکی» و «حماقت» را در گروِ نوعِ آمادگی برای جهانِ پس از مرگ تعریف کرد.
همانگونه که در بیماری جسمانی، اگر بدغذایی کنید، پرخوری نمایید یا غذای نامناسب بخورید، بیمار میشوید، به همین کیفیت در روح شما ـ که حقیقت شماست ـ اگر آنجا هم بدغذایی کنید، هر حرفی را بر زبان خود بنشانید، هر کتابی را بخوانید و هر چیزی را ببینید، هر فیلمی را مشاهده کنید، کمکم اینگونه میشوید که شما بیمار روحی میشوید.
این جسم شما اگر بیمار میشود، یا خودتان باعث آن میشوید یا محیط شما. محیط آرام، از آبهای کثیف، غذای کثیف، به خودتان این کار را… به هر حال، بیماری جسمانی از خودتان یا از محیطتان به شما میرسد. روح هم همینطور است؛ بیماری روحی به شما میرسد. این گفتار مولای ماست که میفرماید: «ألا وَ إِنَّ مِنَ الْبَلَاءِ الْفَاقَةَ»؛ بدانی که گرفng>زیرکترین مردم کیانند؟
احمقترین مردم چه کسانی هستند؟ گفتم بفرمایید. فرمود که: زیرکترین، هوشیارترین مردم کسی است که به خودش، با خودش به حساب بنشیند. بابا، مسلمان، کافر… گریستم. مسلمانم تا چه مقدار بهره از اسلام دارد؟ با خود حساب کند برای بعد مرگش عمل کند. در هر کاری ما هستیم، در مسیر مرگیم. مراقب باشیم. حرف که میزنیم، بدرافشانی میکنیم برای آب پس از مرگمان. مریض در حال مرض برای عاقبتش کار میکند. صحیح، آدم سالم کار میکند. گوینده کار میکند، شنونده کار میکند. آدم باهوش، آن آدمی است که کار کند برای بعد از مرگش. باورش بشود، خواهد بود.
احمقترین کیست؟
آن آدمی که دنبال هوای نفسش میرود، دنبال آرزوهای نفسانی، خدا مهربان است، ارحم الراحمین است، برای بهشت میکند. علی هم داریم، امام حسین هم داریم. کار ما درست است دیگر. احمق هم… این احمقترین مردم است؛ برای بعد از مرگش کار نمیکند، خودش را آزاد رها کرده، همیشه تمنی دارد، آرزو دارد.
برای شنیدن فایل صوتی اینجا کلیک کنید.
منبع:حوزه