نگاه ابزاری؛ آفت اشتغال زنان
سرش را گذاشته بود روی میز و محکم شقیقه هایش را فشار میداد. منتظر بود تا میهمانان رئیس شرکت بروند، تا او هم بتواند راهی خانه شود.
خسته بود، اما چارهای نداشت. دو سالی بود که پدرش را از دست داده بود و باید هزینههای مادر و سه خواهر و برادر دیگرش را تامین میکرد. در همین افکار غرق بود که کارفرمایش بیرون آمد و به ظاهرش گیر داد که بیشتر به خودش برسد. هر ماه مجبور بود بخشی از حقوقش را صرف خرید لباس و لوازم آرایش بکند.
از ابتدا در آگهی استخدام هم این مورد ذکر شده بود که علاوه بر مجرد بودن، داشتن ظاهری آراسته برای این مجموعه بسیار مهم است. این برش کوتاهی از شرایط برخی از دختران و زنان جوانی است که به گونههای مختلفی در برخی از محیطهای کاری مورد سوء استفو دستمزد و بیمه محروم هستند و در همین پایتخت کشور شاهد زنانی هستیم که از حداقل حقوقها برخوردار نیستند.
دستمزد پایین بسیاری از زنان در مشاغل و تن دادن به مسائل مختلف
سمیه گلپور، رئیس کانون عالی انجمنهای صنفی کارگران کشور و مدرس دانشگاه میگوید: دیدگاهی که در کشور در حوزه زنان وجود دارد، کرامت دادن به زن است. یعنی در حوزههای مختلفی همجون فرهنگی، سیاسی، اجتماعی و… فضای مناسبی را برای آنان فراهم کنیم. زمانی که از این نگاه دور میشویم، تن دادن آنان به مسائل مختلفی در محیطهای کاری را شاهد هستیم. البته حضور بیشتر زنان در مشاغل گوناگون به سبب تامین معاش خود و خانواده است. عدم اجرای قوانین اسلامی و نشان ندادن ارزش و کرامت زن در سطح جامعه، بعدها در زندگی مشترک هم، به گونههای مختلف بروز پیدا میکند. زنان مجبور میشوند در بسیاری از مواقع با مبالغ و حقوقهای اندک وارد محیط کار شوند و متاسفانه به شرایطی تن دهند که مسائل دیگر آنان را هم به نوعی تامین کند. از طرفی در کشور، نهادهای نظارتی در خصوص حضور مردان و زنانی که مورد سوءاستفاده قرار میگیرند، وجود ندارد. چه بسا دولت حق ندارد فقط در خصوص مالیات ها، جریمههایی را برای مشاغل در نظر بگیرد بلکه نظارت در خصوص حضور کارمندان در محیطهای کاری، مخصوصا برای زنان نیز باید وجود داشته باشد.
منبع :بازارکار جهاد دانشگاهی
