اگر سری به سایت دانشگاه فنی ‌و حرفه‌ای بزنید، محال است که نامی از مهارت‌آموزی و اشتغال یا اشتغالزایی نبینید. این دانشگاه با هدف ایجاد زمینه‌های اشتغال بازار کار تشکیل شده است. یکی از مهم‌ترین وظایف دانشگاه فنی ‌و حرفه‌ای، به‌عنوان بازیکن اصلی زمین آموزش‌های مهارتی آموزش عالی کشور، توانمند‌سازی دانشجویان برای کاربرد علوم و فنون، ایجاد زمینه اشتغال در بازار کار است. همچنین این دانشگاه باید دانشجویان را برای راه‌اندازی محیط اشتغال و کارآفرینی توانمند کند.
به گزارش فرهیختگان،اما اگر ما ریشه‌های دانشگاه فنی ‌و حرفه‌ای را مهارت‌آموزی در راستای بازار کار بدانیم، باید بعد از سابقه ۱۲ ساله بازی در این زمین، بتوانیم نتیجه مثبت آن را در سطح جامعه و صنعت و سازمان‌ها و ارگان‌های مختلف مشاهده کنیم. اما با نگاهی به آمار معی و اینکه کشور یک سیستم است نرسیده‌ایم. لازمه رسیدن به سیاستگذاری این است که دستگاه‌ها قانون نظام جامع را کاملا اجرا کنند.
دانشگاه فنی و حرفه‌ای بعد از 12 سال کار مستمر در حوزه آموزش مهارتی و فنی به دانشجویان نتوانست رزومه خوبی را برای خود جمع کند؛ چراکه چالش‌هایی از قبیل عدم تناسب آموزش‌ با بازار کار، عدم ارتباط اثرگذار اساتید و دانشگاه با صنعت، عدم پرورش نیروی کار حرفه‌ای، ترکیب پراکندگی واحدها با عدم آمایش و هزاران چالش دیگر گریبانگیر آن شده و قصد کوتاه آمدن ندارد. از سمت مقابل با نگاهی به چالش‌ها و پژوهش‌های انجام‌گرفته در این زمینه به نظر می‌رسد دانشگاه نیز بعد از جدا شدن از آموزش‌وپرورش نتوانسته است الگویی را برای خود پیدا کند. درواقع دانشگاه همچنان دنباله رشته‌های کارودانش ‌آموزش‌وپرورش است و حتی درخصوص تربیت نیروی متخصص عملکرد درخشانی نداشته است. دانشگاه فنی و حرفه‌ای علاوه‌بر اینکه باید آموزش‌های مهارتی را به‌خوبی به دانشجویان یاد دهد باید بتواند به همراه اساتید دانشجویان را که تکنسین‌های آینده کشور هستند برای کارآفرینی آماده کند اما با بررسی وضعیت فعلی دانشگاه و آمارهایی که درخصوص اشتغال دانش‌آموختگان وجود دارد به نظر می‌رسد که دانشگاه به این دستاورد نرسیده است.»