نظام سنجش و پذیرش دانشجو در کشور، بار دیگر به میدان سردرگمی و بی‌اعتمادی کشیده شد. هنوز جوهر مصوبه قبلی خشک نشده بود که تصمیمی تازه، همه‌چیز را زیر و رو کرد.
قرار بود فقط شش درس پایه یازدهم ملاک نهایی شدن باشد، اما به‌ناگاه شورای عالی انقلاب فرهنگی از راه رسید و اعلام کرد: همه دروس در کنکور تاثیرگذارند! نتیجه چه شد؟ موجی از شوک، اضطراب و نارضایتی در میان دانش‌آموزان و خانواده‌ها به‌وجود آمد. دانش‌آموزانی که با برنامه‌ریزی دقیق و اعتماد به مصوبات رسمی، ماه‌ها برای همان شش درس تلاش کرده بودند، حالا در آستانه امتحانات با تغییر ناگهانی فرهنگی و مجلس به این مسائل، نه تنها قابل نقد است بلکه باعث تداخل نقش‌ها و آشفتگی در نظام تصمیم‌سازی می‌شود. هر روز که به این روند ادامه می‌دهیم، نقش تخصصی شورای سنجش بیشتر در سایه فشار‌های سیاسی گم می‌شود؛ لذا یک سیستم آموزشی ناهماهنگ، بی‌اعتماد و متزلزل را شاهد هستیم که هیچ‌کس نمی‌داند باید چه کار کند. اگر این وضعیت ادامه یابد، باید منتظر بمانیم تا در آینده نه‌چندان دور، کنکور به یک آزمون واقعی تبدیل شود: «آزمون بقا در سیستم آموزش».

نظم و ترتیب اساس موفقیت

در هر نظام حکمرانی، نظم و ترتیب اساس موفقیت است. این‌که هر نهاد دقیقا در حوزه خود تصمیم بگیرد و مسئولیت‌هایش را به‌خوبی انجام دهد، پایه و اساس یک ساختار سالم است. اما در نظام آموزشی ایران، گاهی اوقات همه‌چیز به‌هم می‌ریزد و مرز بین سیاست‌گذاری، نظارت و اجرا به‌کلی محو می‌شود. مسئولیت‌ها از هم گم می‌شود. در کل می‌توان گفت که چنین وضعیتی به‌هیچ‌وجه برای دانش‌آموزان و خانواده‌ها قابل‌قبول نیست. چون فقط با تصمیمات فنی و کارشناسی است که می‌توان این روند را اصلاح کرد.