علاوه بر مهارت‌های فنی، ویژگی‌های فردی مدیران و رهبران، ستون‌های اعتماد در سازمان را شکل می‌دهند. صداقت و شفافیت مدیران، سنگ‌بنای اعتماد سازمانی است. از سوی دیگر، رهبران بزرگ همواره دانشجو و کنجکاو باقی می‌مانند و یادگیری مستمر را در اولویت دارند. هوش هیجانی، یعنی درک درست احساسات خود و دیگران، نقشی کلیدی در مدیریت روابط موفق ایفا می‌کند. در نهایت، انضباط فردی و تمرکز بر اهداف کلیدی و پرهیز از حواشی، همان حلقه مفقوده‌ای است که مدیران موفق را از سایرین متمایز می‌کند.

تلفیق هوشمندانه مدیریت و رهبری، سازمان را از یک مجموعه کاری ساده به یک موجودیت پویا و زنده تبدیل می‌کند. مدیران باید برنامه‌ریزی و کنترل را حفظ کنند و رهبران باید با الهام‌بخشی، مسیر رشد را هموار سازند. در نهایت، هنر واقعی در سازمان‌های موفق، تعادل میان این دو است تا هم «کار‌ها درست انجام شوند» و هم «کار‌های درست در دستور کار قرار گیرند».