گروه اندیشه: دکتر جواد حیدری عضوهیات علمی دانشگاه، در مقاله ای که در سایت مشق نو منتشر کرده، به آخرین کتاب دکتر محمدجواد غلامرضا کاشی به نام «سیاستی دیگر: خلق جهان مشترک ایرانی» پرداخته است. حیدری در مقاله اش تلاش می کند که خوانشی رادیکال و تبارشناسانه از اثر جدید دکتر کاشی ارائه دهد، کتابی که سیاست را از اسارت واژگان سنتیِ قدرت، حاکمیت و ایدئولوژی رها کرده و آن را به عنوان پاسخی به یک اضطراب وجودی کهن بازتعریف میکند: اضطراب بیخانمانی انسان در جهانی بدون سقف. حیدری با خلق استعارهی تکاندهندهی «مردمانی پس از زلزله»، وضعیت امروز جامعه را تصویر میکند؛ دورانی که در آن سایهی سنگین ایدئولوژیهای پرشکوه قرن بیستمی فروریخته و انسانها را در فضای باز و بیتکیهگاه رها کرده است. حیدری با نقد هوشمندانهی دو واکنش سنتی—یعنی نوستالژی بازگشت به «خانهی پدری» بیان میکند که این خانهها دیگر وجخواندناش، جهان را اندکی دیگرگونه میبینید. دیگر آن دعوای سیاسیِ تلویزیون، آن صفبندیِ همیشگیِ خودی و غیرخودی، آن هیاهوی قدرت، چندان مهم بهنظر نمیرسد. در عوض، آن گفتوگوی ساده با همسایه، آن دلجوییِ از یک دوستِ رنجیده، آن مسئولیتی که در برابرِ غریبهای حس میکنید- اینها ناگهان رنگِ سیاست به خود میگیرند؛ سیاستی دیگر، سیاستی که شاید تنها سیاستِ راستین باشد. و این، به گمانِ من، کاری است که فقط یک کتابِ واقعاً مهم از پسِ آن برمیآید: که نگاهِ شما را، حتی پس از بستنِ آخرین صفحهاش، تغییر دهد.
خانهای که باید ساخت، هنوز ساخته نشده است. اما کاشی، با این کتاب، نقشهی نخست را بر زمین گسترده و نخستین خشت را در دستِ ما گذاشته است. باقی، با ماست.
۲۱۶۲۱۶