به گزارش پایگاه فکر و فرهنگ مبلغ، پرونده «درس اخلاق» با محوریت خودسازی، کنترل نفس و درسهای عملی اخلاق را با بیان استاد سیدرحیم توکل، استاد اخلاق حوزه علمیه و کارشناس اخلاق، تقدیم شما فرهیختگان میکنیم.
بنابر روایت حوزه، انسان پس از مرگ، با دو عالم روبهروست: عالم نخست، عالم برزخ و عالم دوم، عالم قیامت. دورنمای قیامت در آیات و روایات با بیانی بسیار سنگین و هشداردهنده ترسیم شده است.
تعبیری وجود دارد که میگوید: «در خانه کس است، یک حرف بس است». برخی آیات قرآن، بهگونهای بیان شدهاند که اگر دل، دل باشد و انسان صاحب دل باشد، همان یک آیه کافی است تا در رفتار و اعمال خود تجدیدنظر جدی کند.
به عنوان نمونه، به آیات پایانی سوره عبس توجه کنید: «یَوْمَ یَفِرُّ الْمَرْءُ مِنْ أَخِیهِ وَ أُمِّهِ وَ أَبِیهِ وَ صَاحِبَتِهِ وَ بَنِیهِ». روزی فرا میرسد که انسان از برادرش، از پدر و مادرش، از همسرش و از فرزندانسان را بنگریم، بخش قابل توجهی از آن یا در کودکی و بیتکلیفی میگذرد یا در دوران پیری و ضعف. از مجموع عمر، بخش اندکی باقی میماند که انسان در آن، توان، آگاهی و اختیار دارد. همین فرصت محدود، میدان اصلی امتحان است.
دین، انسان را از بهرهمندیهای مشروع منع نکرده است؛ خوردن، نوشیدن، دیدن و حرکت در چارچوب حلال آزاد است.
تنها یک قید اساسی وجود دارد و آن، پرهیز از حرام است: لقمه حرام نخوردن، نگاه حرام نکردن، قدم نگذاشتن در مسیر حرام و دست بلند نکردن بر مظلوم. همین یک قید، محور همه تکالیف است.
اگر انسان به این اصل پایبند باشد و حرمت الهی را حفظ کند، برکات آن را در همین دنیا خواهد دید؛ و افزون بر آن، عزت در عالم برزخ و نتایج شگفتانگیز در روز قیامت در انتظار او خواهد بود.