کتاب «خون دلی که لعل شد» اثری است که در آن مقام معظم رهبری خاطرات خود را از زندانها و تبعید دوران پیش از انقلاب بیان کرده است.
به گزارش گروه فرهنگی تابناک؛ حرف از شهید و مبارزه با دشمن که میشود ذهن همه میرود سمت هشت سال دفاع مقدس. سمت فکه، طلایی، کردستان و… برای سالهای جنگ و انسانهایش کلی فیلم، سریال و کتاب و… منتشر شده و احتمالا هر ایرانی بتواند چندین قصه حماسی و احساسی از رزمندههای ساده یا حتی فرماندهان روایت کند. البته این حجم از تولید اثر برای سالهای جنگ تحمیلی طبیعی است چرا که نباد یاد این دوره خاص و پر افتخار ایران در اذهان کمرنگ شود، اما سوال اینجاست که چرا چنین تولیداتی برای سایر مقاطع مهم صورت نگرفته؟
پیش از شروع جنگ ایران ما مبارزات طولانی و پیچیدهای را علیه حکومت پهلوی تجربه کرد. حکومتی که سالهای آخرش مدام مخوفتر از قبل میشد و با استفاده از تاکتیکهای مختلفی مخالفینش را موقف میکرد. از دهه سی شمسی که با کودتای ۲۸ مرداد دولت مصدق سرنگون شد تا ۱۲ بهمن سال ۱۳۵۷ که تبعید امام خمینی (ره) به پایان رسید، پهلوی دوم با ابزارهای گوناگونی مخالفین خود را حذف میکرد.
گاهی شکنجههای ساواک باعث شهادت انقلابیها میشد و گاه نیز جای برخورد مستقیم ترجیح میدادند با تبعید هزیند گردآوری شد و در نهایت «محمدحسین باتمان غلیچ» این تجربیات مهم را به فارسی ترجمه کرده است.
این کتاب به نحوی شرح زندگانی مقام معظم رهبری نیز محسوب میشود. به طوری که مبدا زمانی «خون دلی که لعل شد» روزهای کودکی و اشتغال به تحصیل ایشان است و در ادامه به فعالیتهای خود به عنوان یک مبارز علیه پهلوی پرداخته میشود. یکی از بخشهای جذاب این کتاب خاطرات ایشان از درگیریها و دستگیری هاست که منجر به زندان ساواک، شکنجه، تبعید و… میوشد. همه این رخدادها را با جزییات دلچسبی شرح در کتاب شرح داده و همین نکته اثر را نه تنها به یک کتاب خوشخوان و روان تبدیل کرده بلکه به لحاظ تاریخی میتوان آن را به عنوان سند نیز مورد بررسی قرار داد. چرا که همه مسائل و مباحث به نحوی مستندنگاری شدهاند که نمیتوان خدشهای به آن وارد کرد.
نویسنده: سید میلاد ناظمی