به گزارش خبرآنلاین روزنامه اطلاعات نوشت:بر اساس آمارهای منتشر شده، واردات نفت خام چین از کشورهای خاورمیانه در ماه مه ۲۰۲۶نسبت به مدت مشابه سال قبل ۵۶درصد کاهش یافت و به حدود ۱.۹۱میلیون بشکه در روز رسید. این کاهش صرفاً یک نوسان مقطعی در بازار نبود، بلکه بازتاب مستقیم محدودیتهای عرضه و افزایش ریسکهای ژئوپلیتیکی در منطقه تنگه هرمز بود.
پیامد این وضعیت بهسرعت در سبد تامین انرژی چین نمایان شد. صادرات نفت کویت به چین تقریباً متوقف شد، عرضه عراق حدود ۹۵درصد کاهش یافت، صادرات امارات ۸۷درصد افت کرد و حجم نفت وارداتی از عمان نیز ۴۵درصد پایین آمد. کشورهایی که طی دهههای گذشته ستون اصلی تامین خوراک پالایشگاههای چین بودند، ناگهان بخشی از سهم خود را از دست دادند.
اما نکته مهمتر، واکنش سریع پکن به این وضعیت بود.چین در مدتی کوتاه موفق شد بخش مهمی از کمبود نفت خاورمیانه را از طریق منابع جایگزین جبران کند. برزیل به یکی از اصلیترین برندگان این تحول تبدیل شد و صادرات نفت این کشور به چین بیش از ۱۱درصد افزایش یافت. علارهای منطقهای امنیت دریانوردی، تسهیل تجارت انرژی و ارائه تصویری با ثبات و قابل اتکا از مسیرهای صادراتی منطقه، جایگاه خود را در معادلات انرژی آسیا تقویت کند.
واقعیت این است که چین در بحران اخیر نشان داد میتواند مسیرهای تأمین خود را متنوع کند؛ اما در عین حال ثابت کرد که جایگزینی کامل نفت خاورمیانه و مزیتهای لجستیکی خلیج فارس همچنان دشوار و پرهزینه است. از این منظر، آینده رقابت انرژی نه بر سر حذف تنگه هرمز، بلکه بر سر مدیریت هوشمندانه مزیتهای ژئوپلیتیکی آن خواهد بود.
برای ایران نیز فرصت اصلی دقیقاً در همین نقطه قرار دارد؛ تبدیل موقعیت جغرافیایی منحصر بهفرد کشور از یک ابزار بازدارندگی صرف، به یک سرمایه پایدار برای افزایش نفوذ اقتصادی، سیاسی و انرژی در نظم در حال تغییر بازار جهانی نفت.
17302