پرویز یاحقی از همان دو سه سالگی ساز در دست داشت و با وجود استعدادی زیاد، پدرش مخالف ورود او به حوزه موسیقی بود. اما داییاش دست او را گرفت و به جهان موسیقی برد.
به گزارش تابناک، امروز 31 شهریور سالروز تولد پرویز یاحقی است که سالها صدای ویولون او را شنیدهایم. مردی که نام دقیقش این نبوده و خودش تعریف میکند: «در خانو ادهای چشم به جهان گشودم که موسیقیدان بودند و اهل هنر، نامآورترینشان زندهنام استاد حسین یاحقی است که معلم و دایی من بود و به همین دلیل من نام یاحقی را با اجازه استادم برگزیدم. در صورتی که نام من پرویز صدیقی پارسی است. این اسم یاحقی البته به طور غیررسمی روی من ماند. در شناسنامه من یاحقی وجود ندارد.» (به نقل از مجله مقام موسیقایی، شماره 61)
مخالفت پدر برای ویولوننوازی
از قدیم گفتهاند که حلالزادهد. بخش اصلی این فیلم، شامل فیلمهایی است که استاد یاحقی در منزل شخصی خود از فعالیتهای روزانهاش فیلمبرداری کرده و آنها را به آقای فرمانآرا داده بود تا از آن یک مستند بسازد و این مستند پس از درگذشت او ساخته شد. درگذشتی که ماجرای آن هم تلخ است. چون پرویز یاحقی درخانهاش که به تنهایی زندگی میکرد، بر اثر سکته قلبی درگذشت و دو روز بعد، با شکستن قفلِ در توسط دو نفر از دوستان و شاگردانشان، پیکر بیجان او را یافتند. یکی از ویژگیهای جالب این فیلم پخش پیامهای ضبطشده روی پیغامگیر تلفن است که اضطرابی پیوسته در دل ایجاد میکند. اضطرابی که کمارتباط با نحوه درگذشت این هنرمند نیست.