«پرنده کوچک خوشبختی»؛ مهمترین اثرِ روان سوژه‌گرای سینمای ما

پوران درخشنده که به واسطه تحقیق و پژوهش در میان اهالی سینما یکی از چهره‌های برجسته محسوب می‌شود، در دومین اثر خود «پرنده کوچک خوشبختی» و در اوج سینمای پلیسی و دفاع مقدس و همچنین ملودرام‌های «گل‌های داوودی»زده، از سینمای ساختار کلاسیک تا حدودی عبور کرده و به سینمای ساختار آوانگارد نزدیک می‌شود. این اثر روان سوژه‌گرای پیشنهاددهنده و تعلیمی، با بازی هماروستا (پروانه شفیق) بازی درون‌گرای درون ریز، جمیله شیخی (خانم فخرایی) بازی برون‌گرای برون ریز، امین تارخ (آقای سهرابی) درون گرای برون ریز،عطیه معصومی (ملیحه سهرابی) برون گرای درون ریز و آزیتا لاچینی، فتحعلی اویسی و… یکی از بهترین نوع انتخاب بازیگران و هماهنگی کاراکتر و بازیگر را همراه دارد.

تاریخ انتشار:1405/03/28 – 19:10

«پرنده کوچک خوشبختی»؛ مهمترین اثرِ روان سوژه‌گرای سینمای ما

سینماسینما، آریو همتی

پوران درخشنده که به واسطه تحقیق و پژوهش در میان اهالی سینما یکی از چهره‌های برجسته محسوب می‌شود، در دومین اثر خود «پرنده کوچک خوشبختی» و در اوج سینمایوب هما روستا و تفاوت سازی‌های خانم شفیق و خانم فخرایی و همچنین کاراکتر تفاوت ساز ملیحه و پدر، ملیحه و خانم شفیق و ملیحه و همکلاسی‌هایش نیز هست که به مرور از دیالکتیک تضاد به دیالکتیک ادراکی تغییر فضای اثر را شاهد هستیم.

علاوه بر کارگردانی به قاعده و استاندارد پوران درخشندگی باید به پرداخت اصولی قصه از سیروس تسلیمی نیز در ساخته شدن این اثر آموزشی توجه داشت. ارزش فیلم آنجا نمایان‌تر شد که مقوله زمان به ما اثبات کرد اثری در این سطح نتوانست ساخته شود که علاوه بر تحلیل روان، پیشنهاد دهنده نیز باشد.

 

 

منبع  : پایگاه خبری تحلیلی سینما سینما

اشتراک‌گذاری

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *