ملوانی که آرزویش شهادت نه مرگ در بستر بود/ شهید ناو دنا که جاویدالاثر شد

سرویس جهاد و مقاومت مشرق- «یک ترس دارم که در رختخواب بمیرم و یک آرزو دارم که به شهادت برسم.» این را ملیحه پهلوانی‌زاده، همسر شهید جاویدالاثر بهمن اسفندیاری به نقل از خود شهید می‌گوید؛ ملوانی که آبان ۱۳۶۳ در قروه همدان متولد شد، سال ۱۳۹۸ با او ازدواج کرد، صاحب یک فرزند پسر به نام سورنا شد و سرانجام در ۱۳ اسفند ۱۴۰۴ در مأموریت بازگشت از رزمایش میلان ۲۰۲۶ که هر دو سال یک‌بار به میزبانی هند با هدف کمک‌های بشردوستانه، نجات کشتی‌ها از دزدان دریایی و با حضور ۷۴ کشور از جمله آمریکا برگزار می‌شود؛ بر اثر اصابت دو اژدر آمریکایی به شهادت رسید و پیکرش در اقیانوس آرام جاویدالاثر ماند. در ادامه، روایت «ملیحه پهلوانی‌زاده» همسر شهید دریادل بهمن اسفندیاری از زندگی مشترک، وداع آخر و لحظات پایانی را می‌خوانید.

اما پیکرش… وقتی به من گفتند جاویدالاثر، نمی‌فهمیدم یعنی چه. گفتم مگر با مفقودالاثر فرقی دارد؟ برایم توضیح دادند: جاویدالاثر یعنی احتمالاً قطعاتی از پیکر پیدا نشود. تکه‌های بدن در دریا پخش شده، هیچ وقت به دستتان نمی‌رسد. آن لحظه برایم وحشتناک بود. نه اینکه از شهادتش ناراحت باشم. می‌دانستم او خودش این راه را خواسته بود. اما این که حتی یک تکه از پیکرش هم برای بغل کردن نباشد، خیلی سخت بود. اما بهمن لایق بهترین‌ها بود. لایق شهادت. لایق دریا. لایق بهشت. من و پسرم به او تا آخر عمر افتخار می‌کنیم.

نوید شاهد/