
به گزارش خبرنگار فرهنگی تابناک، جهانگیر قاسمی یکی از خلبانهای نیروی هوایی است که پس از تکمیل آموزشها در ایران و اعزام به آمریکا، به میهن بازگشت و برای خلبانی هواپیمای شکاری فانتوم F4 انتخاب شد. او در سالهای جنگ از دوستان و همرزمان خلبانی چون زندهیاد منوچهر محققی بود و سالهای پس از جنگ نیز با اینخلبان فقید و پیشکسوت رفت و آمد و رفاقت داشت. او پس از جنگ به هواپیمای بوئینگ ۷۴۷ منتقل شد و پس از نیروی هوایی به پرواز با هواپیماهای مسافربری مشغول شد تا اینکه سال ۱۳۹۴ بازنشسته شد.
در فرصتی که برای گپ و گفت با اینخلبان پیش آمد خاطرات جنگی او و موضوعات مربوط به منوچهر محققی بهعنوان یکی از خلبانان نیروی هوایی که ایثار کردند و قدر ندیدند، پرداختیم.
مشروح قسمت اول اینگفتگو در ادامه میآید؛
بله. من هم در ماموریتهای جنگی همیشه تا پای هواپیما فکرم مشغول بود اما همینکه موتور میدادم و وارد باند میشدم، همهچیز از ذهنم خارج میشد! دیگر چیزی در سرم نبود جز ماموریت!
صادق وفایی
ادامه دارد …
