نمایش «برادران کارامازوف»؛ وفادار به روح اثر نه کالبد

نمایش «برادران کارامازوف» کار جدید اشکان خیل‌نژاد که مدتی است در تماشاخانه ایرانشهر روی صحنه است تجربه‌ای ناب، عمیق، جسور و بلندپروازانه از مواجهه تئاتر معاصر با یکی از سترگ‌ترین متون ادبیات کلاسیک جهان است… کارامازوفی که در اینجا خلق شده یک پروژه اساساً مجزا با خصوصیات کاملا متمایز از سایر آثار ایرانی است. این یعنی قیاس آن با سایر تئاترهای صحنه‌ای این روزها کاملا مع‌الفارق است حتی اگر آنها نیز آوانگارد یا حتی آلترناتیو باشند. این کار به عنوان طولانی‌ترین نمایش ایرانی (از بُعد زمان نمایش ۷ ساعته) یک تافته جدا بافته در تاریخ تئاتر معاصر ایران است و نباید در حوزه رقابتی و مقایسه‌ای با سایر آثار قرار گیرد… یعنی حتی اگر قرار است به آن امتیازی داده شود نمونه مشابه‌ای ندارد که بتوان وارد حیطه رقابتی با سایر آثار شود، پس واضح است که یکه تازی می‌کند و به تنهایی در جایگاه اول در رقابت با خودش می‌ایستد. ایضاً از حیث این که همین اثر کاملا به صورت تجربی و پیشرو تلقی می‌شود که رمانی کلاسیک را با ساختاری متفاوت و در قالب رئالیسم جادویی، تا حدودی مستندگونه و حتی در مواقعی پست مدرن اجرا کرده کاملا خود را خاص و متمایز می‌کند.

تاریخ انتشار:1404/09/27 – 09:49

نمایش «برادران کارامازوف»؛ وفادار به روح اثر نه کالبد

سینماسینما، دامون ترابی

نماب سرجایش بنشانی و مجبورش کنی بی‌هیچ خستگی و کلافگی در نهایت شور و شعف سالن را ترک کند و برای اجرا چند دقیقه طولانی کف بزند، تجریه‌ای که حتی پس از خروج از سالن نیز رهایتان نمی‌کند، این هنری ستایش‌برانگیز از گروهی هنرمند است که بی‌ادعا و بی‌هیچ منتی تلاش کرده‌اند اثری شاخص به مخاطب ارائه کنند و آن را در تاریخ هنرهای نمایشی ایران ماندگار نگه دارند.

حقیقتا باید دستمریزاد گفت به این گروه درجه یک… تبریک به اشکان خیل‌نژاد و تمام گروه شریف و متواضع او، که با کمترین نقص، اثری ماندگار و درخشان خلق کردند.

 

 

اشتراک‌گذاری