«ماهی بلژیکی»؛ سُرخوردن در فضایی انتزاعی
سینماسینما، دامون ترابی
معمولا مخاطبان کاستعاریاش نشانهای از میل به رهایی و زیست در وضعیتی معلق است. در واقع نام نمایش هم بیانگر فضای کلی متن است و هم بیانگر کاراکترهای اصلی که همچون ماهی در دستان یکدیگر سر میخورند و میل به آزادی و رهایی دارند. و در نهایت سُر خوردن در فضایی انتزاعی که احساس و مفهوم ارجح میشود. کارگردان حس تعلیق ، بیقراری و گسست را به خوبی انتقال داده… نمایش بسیار تاملبرانگیز است که بیش از پاسخگویی به نیاز مخاطب، برایش پرسش میسازد و پرسشگری میکند، او را تشنه نگه میدارد و در فضایی سراسر تفکر و تخیل او را غرق میکند.