بلوار و وُدویل در تئاتر فرانسه/خدایا شوهرم رسید!

اشخاص اصلی نمایش، بی آن‌که یکدیگر را ببینند، از دری به روی صحنه می‌آمدند و از در دیگر بیرون می‌شدند و موقعیت‌هایی خنده‌دار ایجاد می‌کردند. وانگهی اصطلاح معروف در زبان فرانسه، «خداوندا! شوهرم رسید»، که یکی از ترجیع‌بندهای این‌گونه نمایش‌ها بود، بر سر زبان‌ها افتاد.

بلوار و وُدویل در تئاتر فرانسه/خدایا شوهرم رسید!

به گزارش خبرنگار فرهنگی تابناک، عباس آگاهی مترجم و پژوهشگر ایرانی مقیم پاریس است که بیشتر به‌خاطر ترجمه‌هایش و به‌ویژه ترجمه‌هایش از نویسندگان پلیسی‌نویس فرانسه و بلژیک شناخته می‌شود. آگاهی که مدت‌هاست مقیم فرانسه است، یک‌کارشناس فرهنگی محسوب می‌شود که فرهنگ مردم و محلات پاریس را می‌شناسد.

مجله ادبی جهان کتاب که ابتدا به‌صورت ماهنامه منتشر می‌شد و بعدها به‌دلیل جبر زمانه در قالب دوماه‌نامه یا سه‌ماه‌نامه به چاپ رسید، مطالب و مقالاتی را با تالیف یا ترجمه آگاهی چاپ می‌کرد و می‌کند. یکی از این‌مقالات درباره بخشی از تاریخ تئاتر فرانسه بود که در شماره ۳۸۵-۳۸۳ این‌مجله ویژه فروردین-خرداد ۱۴۰۰ منتشر شد. عنوانش هم «بلوار و وُدویل در تئاتر فرانسه» بود. 

در ادامه مشروح این‌مطلب را می‌خوانیم؛

نوع نمایشی (تئاتر) یکی از انواع پنج‌گانهٔ ادبیات است. چهار نوع دیگر عبارت‌اند از: روایی (حکایت، رمان)، شعری (کلام موزون و ملودیک)، استدلالی (متون فلسفی، ارائهٔ ادلّهٔ مختلف برای متقاعد کردن خواننده) و انشایی (رسالات و نوشته‌هایی که بین دو نفر مبادله می‌شود). هر یک از این انواع زیرمجموعه‌هایی دارند. بولوار و وُدویل زیرمجموعه‌های نوع نمایشی‌اند. در این مختصر، دربارهٔ پیدایش، خصوصیات و اهمیت آن/p>

[1]. Chamonix

[1]. Armand Desroches

[1]. Daniel Savary

منبع: تابناک

اشتراک‌گذاری

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *