به گزارش خبرآنلاین روزنامه شرق روز 5شنبه 24 اردیبهشت نوشت: این دیدگاه بر این باور است که چین در سالهای گذشته با خرید نفت ارزان از روسیه و ایران، ذخایر عظیم راهبردی ایجاد کرده و اکنون با پشتوانه ذخایر عظیم خود، حتی در شرایط بحران، به بازیگری تعیینکننده در بازار انرژی آسیا تبدیل شده است. در حالی که بازار جهانی سوخت با نوسانات شدید مواجه است، پکن از انرژی بهعنوان ابزاری برای اعمال فشار سیاسی و امنیتی استفاده میکند.
۱. نمونه بارز این سیاست در قبال کشورهای حوزه دریای چین جنوبی مشاهده میشود. کشورهایی مانند ویتنام و فیلیپین که در سالهای اخیر در برابر ادعاهای ارضی چین مواضع سختی داشتند، اکنون با بحران جدی در حملونقل هوایی و لجستیک روبهرو هستند. چین با محدودکردن دسترسی این کشورها به بازار آزاد سوخت و پیشنهاد قراردادهای دوجانبه، آنها را در موقعیتی قرار داده که برای تأمین نیازهای حیاتی خود ناچار به تعدیل رفتار امنیتی و کاهش سطح همکاری نظامی با آمریکا شوند. در این شرایط، انرژی دیگر صرفا یک کالای اقتصادی نیست، بلکه به ابزار نفوذ ژئوپلیتیکی تبدیل شده است.حلیلی که بتواند همزمان روند و دینامیک ابعاد اقتصادی، سیاسی، امنیتی و فناورانه بحران را در نظر بگیرد. برای همه کشورها، شناخت روند تحولات و تأثیر آن بر منافع ملی و همچنین میزان بهرهمندی رقبا، اهمیت یافته است، اما این امر برای ایران و آینده آن نقش تاریخی و حیاتی دارد.
تجربه بحران اخیر نشان میدهد که هنر حفظ همیشگی هرمز تنها با اتکا بر قدرت میدانی و ابزار نظامی امکانپذیر نیست. پایداری نفوذ و مدیریت بحران، در کنار اقتدار میدانی، نیازمند تعامل مؤثر با شرکای راهبردی و تعریف منافع مشترک بلندمدت بهصورت نوآورانه و ابتکاری است؛ در غیر این صورت، حتی قدرتهای بزرگ همپیمان نیز ممکن است در برابر دینامیک پیچیده تحولات آینده با محدودیتهای پیشبینینشده روبهرو شده و براساس منافع ملی خود ترغیب به تغییر راهبرد شوند.
23302