به گزارش سرویس فرهنگی تابناک، دوازده روز، شاید در تقویم کوتاه بوده باشد ، اما برای ملتی که خاطره هشت سال جنگ تحمیلی را در حافظه تاریخی خود دارد، هر ساعتش یادآور روزهای مقاومت و رنج است. این جنگ، درست در زمانی آغاز شد که ایران در پای میز مذاکره، برای دفاع از حقوق ملت خود در عرصه دیپلماسی تلاش میکرد. همزمانی اینحمله با گفتوگوهای رسمی، نشان داد دشمنان نهتنها از پیشرفتهای نظامی، بلکه از دستاوردهای سیاسی ایران نیز بیم دارند و میکوشند با فشار میدانی، میز مذاکره را تحت تأثیر قرار دهند.
اما آنچه در این دوازده روز رخ داد، فراتر از یک رویارویی نظامی بود. رسانهها با ثبت تصاویر و روایتهایی که قلبها را لرزاند، بزهدیدگی مردم ایران را به مسئلهای جهانی بدل کردند. صحنههایی از خانوادههایی که در میان ویرانی، پرچم سهرنگ کشور را در دست داشتند و لبخند کودکی که در میان آوار به آغوش پدر بازمیگشت، بازتابی از همان روحیهای بود که در سالهای دفاع مقدس، ایران را سربلند نگه داشت.
در این میان، یکی از صحنههای ماندگار، حضور «سحر امامی» ـ گوینده خبر ـ در قاب رسانه ملی بود. او در حالی که تصاویر جنایات رژیم صهیونیستی بر صفحه نقش میبست، با حرکات دستانی قاطع و بیان کلماتی محاخت تا این همبستگی ملی به قدرتی بازدارنده در عرصه بینالملل تبدیل شود.
در اینمسیر، یاد و نام شهدا همواره روشناییبخش راه بوده است؛ از شهدای مظلوم کودک که خون پاکشان فریاد بیصدای انسانیت است، تا دانشمندان هستهای که جان خویش را برای پیشرفت علمی ایران فدا کردند، و فرماندهان بزرگی که با تدبیر و شجاعت، امنیت و عزت را برای کشور به ارمغان آوردند. هر یک از این شهیدان، میلیونها شاگرد معنوی در میان ملت ایران دارند؛ مردمی که با الهام از فداکاری و ایمان آنان، راهشان را ادامه خواهند داد. ما با افتخار، آرزوی شفاعت آنان را داریم و پیمان میبندیم که پرچم عزت، استقلال و مقاومت را همچون آنان برافراشته نگه داریم.
عارف اسماعیل زاده دوزال؛ پژوهشگر حقوق جزا و جرمشناسی