اصل و نسب پیامبر و ریشه قریش/محمد (ص) از پدر و مادر به ابراهیم (ع) می رسد

محمد (ص) از طریق مادر نیز عدنانی است و لذا از آن طریق نیز به ابراهیم (ع) و سلسله پیامبران ابراهیمی می رسد، چرا که آمنه، مادر آن حضرت، دختر وهب بن عندمناف بود. بنابراین رسول الله (ص) نه تنها به لحاظ جریان تاریخی نبوت وارث پیامبران توحیدی پیشین است، از نظر تبار نیز میراث دار نسل پاک پیامبران الهی و توحیدی است.

اصل و نسب و خاندان پیامبر اکرم/نسل محمد (ص) از پدر و مادر به ابراهیم (ع) می رسد

به گزارش خبرنگار فرهنگی تابناک، «محمد رحمةللعالمین»، نوشته مرضیه محمدزاده یکی از آثار نبوی بازار نشر کشور است که به تازگی و همزمان با ایام هفته وحدت و میلاد پیامبر اکرم (ص) و امام جعفر صادق (ع)، توسط انتشارات امیرکبیر منتشر و راهی بازار نشر شده است.

مرضیه محمدزاده، مؤلف و گردآورنده این اثر، متولد 1337 است که در رشته تاریخ و تمدن ملل اسلامی تحصیل کرده و یکی از موضوعات متمرکز تحقیقاتش هم امام حسین(ع) است. او به عنوان مدرس تاریخ اسلام در دانشگاه تدریس می‌کند و یکی از کارهای پژوهشی‌اش درباره امام حسین (ع) از سال 1375 تا 1380 طول کشید. «مریم(س) شاهکار آفرینش»، «فرزندان امام علی(ع)»، «عاشورا و تحریفات»، «نقش زنان در نهضت امام حسین(ع)»، «فرزندان امام حسین (ع)»، «شهیدان جاوید»، «دوزخیان جاوید»، «خدیجه همتای بی همتا» و … ازجمله آثار محمدزاده هستند. نگارش «محمد رحمةللعالمین» هم به عنوان اثر تازه او 7 مرداد 1403 همزمان با 22 محرم 1446 هجری قمری تمام شده است.

این پژوهشگر تاریخ اسلام معتقد است، حضرت محمد (ص) یکی از چهره‌های درجه اول و نامدار تاریخ بشریت است که از جهات فکری، اخلاقی، سیاسی، اجتماعی، فرهنگی و اقتصادی و در مجموع تمدنی، اثرات مهم و برجسته‌ای در جو القاب متعدد داشت. او به احمد نیز شهرت دارد و این هر دو نام در قرآن (سوره محمد و سوره صف) آمده است. به گفته حلبی این دو نام به یک معناست و هر دو از ریشه حمد، به معنای ستوده شده است. محمود نیز به محمد (ص) گفته شده است که در شعر حسان بن ثابت انصاری نیز منعکس است. 

به آن حضرت اُمی (مردمی یا بی سواد)، مزمل (در خود فروپیچیده)، مدثر (در خود فرو رفته)، عبدا خدا، نذیر (بیم دهنده)، بشیر (بشارت دهنده)، مبین (روشنگر)، رحمت، مصطفی (برگزیده)، رئوف، رحیم، صدق (درستی)، نبی (خبر دهنده از غیب)، رسول (پیام آور وحی)، کریم، نور، نعمت، شاهد (گواه، نمونه)، داعی (دعوت کننده به حق)، سراج منیر (چراغ روشن راه)، طه و مذکر (بیدارگر، پند دهنده)، هم گفته شده است که در بین این القاب مصطفی بیشتر به کار رفته به گونه ای که در کنار نامش قرار گرفته است: محمد مصطفی.

منبع: تابناک

اشتراک‌گذاری

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *