«حلم، حیا، صدق و امانت» را رعایت کنیم، روابط اجتماعی اصلاح میشود / سیره نبوی نسخهای برای عبور از بحرانهاست
ایام ربیعالاول و هفته وحدت، فرصتی گرانقدر برای بازخوانی و تجدید پیمان با مرام و سیره پیامبر رحمت، حضرت محمد مصطفی(ص) است.
ایام ربیعالاول و هفته وحدت، فرصتی گرانقدر برای بازخوانی و تجدید پیمان با مرام و سیره پیامبر رحمت، حضرت محمد مصطفی(ص) است.
تاریخ، پر از حادثهها و رفتن و آمدنهای بزرگ است، اما برخی رویدادها جز اینکه عظیم هستند، در طول تاریخ همچنان زنده نیز میمانند.
تقارن فرخنده میلاد پیامبر اعظم(ص) و ششمین اختر تابناک آسمان امامت، امام جعفر صادق(ع)، فراتر از یک رویداد تقویمی، تجلیگر پیوند عمیق میان «عصر تأسیس» نبوی و «عصر نهادینهسازی» صادقی است که هندسه معرفتی تمدن اسلامی را جاویدان ساخت.
دهم ربیعالاول یادآور یکی از مبارکترین و سرنوشتسازترین پیوندهای تاریخ اسلام است؛ روزی که خورشید رسالت پیامبر اکرم(ص) با بانویی اندیشمند، تاجر و والاهمت پیمان بست تا بنیان نخستین خانواده الهی بر پایه ایمان، صداقت و شراکت حقیقی شکل گیرد.
روزهای پایانی ماه صفر و سالروز رحلت حضرت محمد مصطفی(ص) فرصتی است برای نگاهی دوباره به میراث بزرگ پیامبری که حیات بشریت را دگرگون کرد.
«... خطراتی که اسلام را به عنوان یک پدیده عزیز تهدید میکند، از قبل از پدید آمدن و یا از آغاز پدید آمدنش از طرف پروردگار، پیشبینی شده است و وسیله مقابله با آن خطرات هم ملاحظه شده و در خود اسلام و در خود این مجموعه، کار گذاشته شده است...».
محمد (ص) از طریق مادر نیز عدنانی است و لذا از آن طریق نیز به ابراهیم (ع) و سلسله پیامبران ابراهیمی می رسد، چرا که آمنه، مادر آن حضرت، دختر وهب بن عندمناف بود. بنابراین رسول الله (ص) نه تنها به لحاظ جریان تاریخی نبوت وارث پیامبران توحیدی پیشین است، از نظر تبار نیز میراث دار نسل پاک پیامبران الهی و توحیدی است.