به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین، به نقل از سرویس دینواندیشه ایبنا رضا دستجردی نوشت: در سال ۱۴۰۴ بهرغم فرازونشیبهای فراوان و اتفاقها و رویدادهای غیرمنتظره، کتابها و آثار فلسفی قابل توجهی منتشر شد که عموماً در میان آثار کلاسیک و ماندگار تاریخ فلسفه بهشمار میآیند، اگرچه بهعلت وقایع اتفاقیه، مجال مناسبی برای معرفی و ارزیابی آنها پدید نیامد. برخی از این آثار، تألیف و شماری از آنها ترجمهاند. در روزهای نوروزی فرصت را مغتنم شمرده و به بازنگری و مرور و پیشنهاد بعضی از این کتابها خواهیم پرداخت.
****
«صلح پایدار» اثر ایمانوئل کانت، با ترجمه محمد صبوری، از جمله تازههای نشر کتاب پارسه است. اثر این فیلسوف بزرگ آلمانی که در سال ۱۷۹۵ منتشر شد، با دیدگاهی پیشرو، مسیرهای فلسفی و عملی را برای دستیابی به صلح پایدار میان ملتها ترسیم میکند. کانت که بهدلیل تفکر نظاممند و مشارکتهای بنیادینش در متافیزیک، اخلاق و فلسفه سیاسی شناختهایمان به خرد، آزادی مذهب، اندیشه و بیان و ارج نهادن به آگاهی علمی و تفکر انتقادی را تدوین کرد، اما جنبشی یکدست و همگون نبود و چهرههای برجسته آن عصر چونان ولتر، دیدرو، روسو، هیوم، کانت و دیگران، در خصوص موضوعات گوناگون، از جمله صلح و صلحخواهی اختلاف نظرهایی داشتند.
صبوری در ادامه ذیل عنوان «عوامل توجه به حقوق و روابط بینالملل در عصر روشنگری» معتقد است دو عامل دیگر نیز در علل توجه فیلسوفان عصر روشنگری نسبت به مقولاتی چون صلح و جنگ، حقوق بینالملل و مفهوم شهروندی جهان قابل ملاحظهاند: نخست خصلتها و ویژگیهای بزرگان آن عصر که آنان را به پرداختن به مقولاتی از این دست ترغیب کرد، و دوم فراهم شدن امکان بررسی نظاممند این موضوعات.
«صلح پایدار» در ۱۶۶ صفحه بههمت نشر کتاب پارسه منتشر شده است.
۲۱۶۲۱۶