عصر ایران– پمپ بنزین های آرت دکو دهه های 1920 و 1930 به فضاهای سبک سازی شده ای تبدیل شدند که در آن معماری، تبلیغات و فرهنگ خودرویی در یک هویت بصری مدرن با هم ادغام می شدند. معماران نیازهای عملکردی را با بیان طراحی قوی ترکیب کردند و پمپ بنزین های ساده را به نشانه های شهری چشمگیر تبدیل کردند.
فرم های هندسی، تابلوهای تبلیغاتی جسورانه و موادی مانند کاشی های سرامیکی لعاب دار، شیشه های بلوکی، جزئیات کروم و نورپردازی نئون بر پاکیزگی، کارایی و پیشرفت فناوری تاکید می کردند.
در دهه 1930 بسیاری از این بناها به سمت سبک استریم لاین مدرن پیش رفتند که از فرم های آیرودینامیکی قطارها، هواپیماها و کشتی های اقیانوس پیما الهام گرفته بود و منحنی های نرم تر و خطوط افقی را معرفی می کرد.
