به گزارش مجله خبری نگار، حالا نفر دوم را تصور کنید؛ کسی که گاهی سرد است، معلوم نیست چه احساسی دارد، یک روز نزدیک میشود و روز دیگر فاصله میگیرد و شاید حتی آنطور که باید به شما توجه نمیکند، اما ذهن شما مدام پیش اوست. منتظر پیامش میمانید، رفتارهایش را تحلیل میکنید، از یک جمله کوتاهش ده بار نتیجه میگیرید و وقتی جواب نمیدهد، بیشتر به او فکر میکنید. اینجاست که یک سوال ناراحت کننده، اما مهم شکل میگیرد:چرا گاهی کسی که ما را دوست دارد، برایمان جذاب نیست و کسی که مطمئن نیستیم ما را میخواهد، ذهنمان را تسخیر میکند؟ پاسخ همیشه این نیست که ما آدمهای اشتباهی را انتخاب میکنیم. گاهی مسئله این است که مغز ما میان عشق، هیجان، انتظار و عدم قطعیت تفاوتی را تجربه میکند که خودمان از آن آگاه نیستیم. محبت، به تنهایی عشق ایجاد نمیکند. این یکی از مهمترین واقعیتهای روابط عاطفی است. ممکن است کسی تمام ویژگیهایی را داشته باشد که روی کاغذ برای یک رابطه سالم لازم هستند، اما احساس عاشقانهای در ما ایجاد نکند، زیرا جذابیت عاطفی فقط از فهرست ویژگیهای مثبت طرف مقابل ساخته نمیشود.