این روزها بخش بزرگی از زندگی ما به فضای برخط منتقل شده است؛ از خرید و آموزش گرفته تا تماشای فیلم، شنیدن موسیقی و حتی دیدن تئاتر. اگر زمانی برای تماشای یک اثر نمایشی باید راهی سالن میشدیم و در کنار دیگر تماشاگران، اجرای زنده را تجربه میکردیم.
این روزها بخش بزرگی از زندگی ما به فضای برخط منتقل شده است؛ از خرید و آموزش گرفته تا تماشای فیلم، شنیدن موسیقی و حتی دیدن تئاتر. اگر زمانی برای تماشای یک اثر نمایشی باید راهی سالن میشدیم و در کنار دیگر تماشاگران، اجرای زنده را تجربه میکردیم، امروز بسیاری از این تجربهها را میتوان با چند کلیک و از پشت صفحه نمایش دنبال کرد. تغییری که اگرچه دسترسی به آثار هنری را آسانتر کرده اما همزمان پرسشهای جدی درباره ماهیت و آینده هنرهای نمایشی به وجود آورده است.
مسعود فروتن؛ کارگردان، بازیگر و از چهرههای باسابقه تلویزیون و تئاتر که تجربه سالها فعالیت در این عرصه را در کارنامه دارد، از جمله هنرمندانی است که نسبت به این تغییرات، نگاه انتقادی دارد و معتقد است نمیتوان هر تصویری از یک اجرای صحنهای را «تئاتر» نامید. مشروح گفتوگوی ما با این پیشکسوت تئاتر، سینما و تلویزیون را میخوانید.