ریشههای ضدیت با پکن در گفتمان بخشی از مدیران و الیگارشهای مالی ایران آشکار میشود
به راستی چرا مفسدان اقتصادی در ایران با نفرت و عصبانیت از چین یاد میکنند؟ چرا هر روز علیه چین سخن میگویند، نفرتپراکنی میکنند و به باور من، برخلاف منافع ملی عمل میکنند؟ نکته قابل توجه این است که این مسئله منحصر به مفسدان اقتصادی نیست، بلکه در میان بخش عمدهای از مدیران میانی و حتی عالیرتبه کشور نیز مشاهده میشود.
به گزارش اصفهان زیبا؛ بهراستی چرا مفسدان اقتصادی در ایران با نفرت و عصبانیت از چین یاد میکنند؟ چرا هر روز علیه چین سخن میگویند، نفرتپراکنی میکنند و به باور من، برخلاف منافع ملی عمل میکنند؟ نکته قابلتوجه این است که این مسئله منحصر به مفسدان اقتصادی نیست، بلکه در میان بخش عمدهای از مدیران میانی و حتی عالیرتبه کشور نیز مشاهده میشود. در گفت وگو با برخی از این دوستان شاهد طیفی از این باورها بودم؛ عدهای میگفتند اساسا چین چیز خوبی نیست؛ عدهای تکنولوژی چین را بیارزش میخواندند و میگفتند توسعه این کشور صرفا «افقی» است و نه عمودی؛ میگفتند محصولاتش زود خراب میشود و به درد نمیخورد و، به این ترتیب، مجموعهای از تعابیر تحقیرآمیز درباره این کشور مطرح میکردند. سؤالی که در ذهن من شکل گرفت این بود که چرا اینهمه انرژی در رسانهها و محافل اقتصادی صرف شده است تا «چینهراسی» در ایران شکل بگیرد؟ اگر با دقتی عمیق به سیاستهای چین و ریشهیابی این مسئله بپردازیم، پاسخ را خواهیم یافت. باید متوجه شویم که سیاست چین در عرصه روابط بینالملل، مسائل ژئوپلیتیک، اقتصاد و مسائل امنیتی چه بوده است.