محبوبه نجفخانی در گفتوگو با ایبنا؛
کودکان میتوانند نگاه بزرگترها به طبیعت را تغییر دهند
محبوبه نجفخانی گفت: ادبیات کودک زمانی موفق است که به جای آموزش مستقیم، که همه کودکان از آن فراریاند، به تجربه زیستی تبدیل شود. داستان وقتی جذاب است که پیامهای محیطزیستی در دل روایت و کنش شخصیتها و ماجراها به مخاطب ارایه شوند. اگر کودک با لیلی همراه شود و لذت رشد یک نهال را حس کند، بدون اینکه حس کند در کلاس نشسته و دارد به یک درس خشک و رسمی گوش میدهد، خودبهخود ارزش حفاظت از طبیعت را میآموزد و درونی میکند.
سرویس کودک و نوجوان خبرگزاری کتاب ایران (ایبنا) – سایه برین: کتاب کودک میتواند از دل یک روایت ساده، مفاهیمی عمیق درباره زندگی و جهان پیرامون را به مخاطب خود منتقل کند؛ بهویژه زمانی که موضوع آن ارتباط کودک با طبیعت و مسئولیت در قبال محیطزیست باشد. «درختهایی که راه میروند» از جمله آثاری است که با تکیه بر نگاه کودکانه به موضوع درخت و طبیعت، مخاطب را با اهمیت حفظ محیطزیست و نقش رفتارهای فردی در مراقبت از آن همراه میکند. در این داستان، لیلی برای هدیه تولدش درخت میخواهد و همین خواسته ساده، زمینهای برای شکلگیری روایتی درباره ارتباط انسان و طبیعت میشود.
محبوبه نجفخانی، مترجم باسابقه ادبیات کودک و نوجوان، در ترجمه این اثر تلاش کرده است ضمن حفظ سادگی و شاعرانگی زبان، فضای داستان و لحن شخصیتها را برای کودک فارسیزبان امروز طبیعی و باورپذیر نگه دارد. او در گفتوگو با خبرگزاری کتاب ایران (ایبنا) از چالشهای ترجمه ادبیات محیطزیستی برای مخاطب ایرانی، ضرورت توجه به تجربه زیسته کودکان، فاصله گرفتن کودکان شهری از طبیعت و ظرفیت ادبیات کودک برای نهادینه کردن مسئولیتپذیری اجتماعی میگوید. متن کامل این مصاحبه را با هم میخوانیم.