وقتی ذهن در حالت آماده‌باش می‌ماند

گاهی پشت جمله‌ای مثل دیگر مثل قبل تمرکز ندارد یک کودک نگران، یک نوجوان خسته یا یک بزرگسال تحت فشار قرار دارد. پیش از آنکه رفتار را قضاوت کنیم، بهتر است بپرسیم ذهن این فرد در این مدت با چه فشاری روبه‌رو بوده است.

گاهی پشت جمله‌ای مثل دیگر مثل قبل تمرکز ندارد یک کودک نگران، یک نوجوان خسته یا یک بزرگسال تحت فشار قرار دارد. پیش از آنکه رفتار را قضاوت کنیم، بهتر است بپرسیم ذهن این فرد در این مدت با چه فشاری روبه‌رو بوده است.

شنبه, 21 شهریور 1405 ,12:14

به گزارش خبرنگار گروه فرهنگی پایگاه خبری تحلیلی «هرمز»؛ سامیه خرمی نوبندی روانشناس و مؤلف در یادداشتی نوشت: در شرایط دشوار، ذهن انسان تلاش می‌کند خود را با محیط سازگار کند. یکی از واکنش‌ها طبیعی در برابر تهدید و فشار، افزایش هوشیاری و توجه به محیط است. فرد ممکن است نسبت به صداها، تغییرات اطراف یا نشانه‌هایی که احتمال خطر را تداعی می‌کنند، حساس‌تر شود. این واکنش در کوتاه‌مدت می‌تواند به محافظت از فرد کمک کند، اما اگر برای مدت طولانی ادامه پیدا کند، ممکن است هزینه روانی قابل توجهی داشته باشد.

وقتی ذهن برای مدت طولانی در حالت آماده‌باش باقی می‌ماند، بخشی از منابع شناختی فرد صرف بررسی محیط و ارزیابی خطر می‌شود. در چنین شرایطی، ممکن است تمرکز کردن دشوارتر شود، حافظه کاری تحت تأثیر قرار بگیرد، فرد زودتر خسته شود و انجام بعضی از کارهای معمول، انرژی ذهنی بیشتری بخواهد.

به همین دلیل، گاهی فردی که پیش از این به‌راحتی کارهایش را انجام می‌داده، متوجه می‌شود که نمی‌تواند مثل گذشته روی یک موضوع تمرکز کند، ممکن است مطلبی را بخواند و متوجه شود چیزی از آن به خاطر نیاورده، کاری را شروع کند و نتواند آن را به پایان برساند یا برای تصمیم‌هایی که قبلاً ساده به نظر می‌رسیدند، زمان بیشتری نیاز داشته باشد.

منبع  : سایت خبری هرمز

برای مشاهده کامل مطلب کلیک کنید

اشتراک‌گذاری

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *