گروه اندیشه: مهدیه سادات نقیبی در گروه اندیشه روزنامه ایران، گفت و گویی انجام داده با دکتر حسین ابراهیم آبادی دانشیار پژوهشگاه مطالعات فرهنگی و اجتماعی وزارت علوم و مدیر گروه مطالعات آیندهنگر این مرکز، در باره «نقش نهاد علم در جنگ و پساجنگ». سادات نقیبی در مقدمه ای بر گفت و گوی خود نوشته است: «دانشگاه، حساسترین نبض تپنده جامعه است؛ نهادی که در بزنگاههای تاریخی، رخدادها را به «راهبرد» و «راهکار» بدل میکند. در روزهایی که کشور تجربه دو جنگ تحمیلی را داشته است، بازخوانی نقش دانشگاه در دوران جنگ و پساجنگ بیش از هر زمان دیگری ضروری به نظر میرسد؛ چرا که دانشگاه تنها بازتابدهنده بحرانها نیست، بلکه «نهاد افقگشایی» است که باید مستقل از هیاهوها، مسیر ساختن آینده را ترسیم کند. از ابراهیم آبادی درباره تأثیر جنگ بر ساختار و محتوای آموزش عالی، الزامات دانشگاه پساجنگ و نقش دانشجویان در این تحولات پرسیدیم. ابراهیمآبادی که حوزه تخصت دانشگاه پساجنگ پیشنهاد دهید، چه خواهد بود؟
نخست، برداشتن گامهای مسئولانه نظام آموزش عالی در قبال آموزشهای مبتنی بر فضای «سایبر-فیزیکال»؛ شامل ایجاد نظام آموزش الکترونیکی و حمایت از نظام پشتیبان محتوا و تولید درسنامههای الکترونیکی است. این اقدامات نباید با تأخیر همراه شوند.
گام دوم، ایجاد سازوکاری فوری برای مستندسازی و گزارش از اتفاقات مربوط به دانشگاههای آسیبدیده از جنگ؛ از جمله گزارش دقیق از بار مالی، معنوی، فناوری و اطلاعاتی ناشی از صدمات وارده بر مراکز علمی در سطح ملی و بینالمللی است.
و گام سوم، بهرهگیری حداکثری از ظرفیتهای فکری، مطالعاتی و دانشی دانشگاهها، استادان و محققان در جهت افقگشایی برای آینده پساجنگهای تحمیلی است.
۲۱۶۲۱۶