اقتصاد۲۴ – ایرانیان اغلب مانند سعدی فکر میکنند که «نابرده رنج گنج میسر نمیشود.»، اما سعید جلیلی نشان داد میتوان بدون رنج کشیدن و تجربه آموختن در سیاست، یکراست به گنج سیاست رسید. وقتی جلیلی به عنوان دبیر شورای عالی امنیت ملی منسوب شد، چهرهای کاملا ناشناخته، تازه کار در این سطح و نوظهور در ایران محسوب میشد.
البته این چهره نوظهور این قابلیت را از خود نشان داد که تا امروز، هم به عنوان یک رجل سیاسی و هم به عنوان یکی از مدعیان بالاترین سمت اجرایی در کشور تثبیت شود؛ بنابراین میتوان او را مردی از جنس احمدی نژاد دانست؛ کسی که دیر آمده، اما میخواهد زود برود. اتفاقا او گزینه احمدی نژاد برای سمت دبیری شورای عالی امنیت ملی و چهرهای مقبول برای هواداران این جریان رادیکال بود بود، اما اینقدر هوشیار بود که راه خود را از احمدی نژاد جدا کند.
این هوشیاری نشان داد که جلیلی همان احمدی نژاد است؛ ساده زیست، انقلابی و بدون وابستگی ساختاری به جریانهای سیاسی مرسوم در کشور، اما بدون سرکشیها و سرمستیهای ناشی از قدرت؛ امری که در نهایت زمینه ساز انزوای رئیس سعید جلیلی یعنی احمدی نژاد شد.