تندیسهای فردوسی در میدان فردوسی، امیرکبیر در پارک ملت، خیام در پارک لاله، فردوسی در موزه سازمان کتابخانه و اسناد ملی و امیرکبیر در مدرسه دارالفنون، ۵ عدد از مهمترین مجسمههای شهر تهران هستند که به دست ابوالحسن صدیقی ساخته شد و اکنون در فهرست آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
جوان آنلاین: هنر مجسمه سازی نوین در ایران، ارتباطی تنگاتنگ و ناگسستنی با فعالیتهای انجمن آثار ملی دارد. این انجمن که در سال ۱۳۰۴ تاسیس شد، برای طراحی و ساخت مجسمه مفاخر فرهنگی و شخصیتهای سیاسی و تاریخی، بومی سازی این هنر در ایران، و نیز مستندسازی چهره مجسمه ها، تلاشهای قابل توجهی داشت.
به گزارش ایرنا، از اقدامات مهم انجمن آثار ملی، سفارش طراحی و ساخت مجسمههایی است که مفاخر فرهنگی را در معرض نگاه مردمان قرار میداد. مجسمههای ساخته شده به سفارش انجمن، نمادی از ملی گرایی نهفته در تفکر مدرن بود. قراردادن این مجسمهها در اماکن عمومی موجب شد تا از کراهت و قبح مجسمه سازی در فرهنگ عمومی، متأثر از پارهای حساسیتهای مذهبی، به مرورکاسته شود.
انجمن آثار ملی. به همت گروهی از رجال دانشور و علاقهمند به آثار تاریخی و حفظ آن، بر اساس اساسنامهای در ۱۴ ماده و با هدف «ازدیاد علاقۀ عامه به آثار قدیم تاریخی و علمی و صنعتی ایران و به منظور نگاهداری صنایع مستظرفه و صنایع دستی و حفظ سبک و شیوۀ قدیم آنها» تأسیس شد.
این انجمن بعد از انقلاب اسلامی به «انجمن آثار و مفاخر فرهنگی» تغییر نام داد. میتوان گفت توجه به هویت ملی، گفتمان فرهنگی رایج انجمن آثار ملی بود که سفارش ساخت مجسمههای مشاهیر از مصادیق آن به شمار میرود. به طوری که میتوان گفت اکثر مجسمههای مشاهیر در دوره پهلوی به سفارش انجمن و زیر نظر آنها انجام میشد.