تقارن فرخنده میلاد پیامبر اعظم(ص) و ششمین اختر تابناک آسمان امامت، امام جعفر صادق(ع)، فراتر از یک رویداد تقویمی، تجلیگر پیوند عمیق میان «عصر تأسیس» نبوی و «عصر نهادینهسازی» صادقی است که هندسه معرفتی تمدن اسلامی را جاویدان ساخت.
مقدمه و ریشههای تاریخی تقارن
تاریخ در بینش اسلامی، هرگز بستری تصادفی و گسسته از حوادث صرفاً مادی نیست؛ بلکه جلوهگاهی شکوهمند از سنتهای الهی و تکامل هدایت تشریعی در بستر زمان و مکان به شمار میرود. در این میان، تقارنهای زمانی در تاریخنگاری اصیل اسلامی، صرفاً یک انطباق تقویمیِ خنثی تلقی نمیشوند، بلکه حامل دلالتهای رمزی، کلامی و تاریخی عمیقی هستند. یکی از برجستهترین و الهامبخشترین این تقارنها، انطباق سالروز ولادت خاتمالانبیاء حضرت محمد بن عبدالله(ص) و ششمین پیشوای شیعیان، حضرت امام جعفر بن محمد الصادق(ع) در هفدهم ربیعالاول است.