تاریخ انتشار : ۱۴۰۵/۰۶/۱۲ ساعت ۰۸:۲۶
گروه علمی: یک پژوهش جدید نشان میدهد اعتیاد به بازی با موبایل ارتباط زیادی با دردهای اسکلتی عضلانی دارد و دانشجویان معتاد سه برابر بیشتر از گردندرد و چهار برابر بیشتر از درد آرنج خبر میدهند.
بر اساس پژوهشی (منبع به زبان انگلیسی) تازه، بازی با تلفن همراه ممکن است پیامدهای جسمی برای جوانان داشته باشد و رفتارهای مشکلساز در بازی را با افزایش قابل توجه درد در ناحیه گردن، بالای کمر، آرنجها و مچ دست پیوند میدهد. پژوهشگران میگویند با تبدیل شدن بازی به بخشی هرچه عادیتر از زندگی دیجیتال جوانان، چند وقفه بیشتر و شاید کمی کمتر خم شدن روی تلفن میتواند برای سلامت جسمی و همچنین رفاه دیجیتال اهمیت داشته باشد.
این مطالعه از ۳۶۴ دانشجوی پزشکی در دانشگاههای اردن پرسشنامه گرفت و بررسی کرد آیا اعتیاد به بازی با تلفن همراه با مشکلات اسکلتیعضلانی مرتبط است یا نه. حدود ۹ درصد از دانشجویان، یعنی ۳۴ نفر، با معیارهای این مطالعه برای اعتیاد به بازی با تلفن همراه منطبق بودند.
تفاوتهای گزارششده در میزان درد بهویژه در بخشهای فوقانی بدن که معمولا در استفاده طولانیمدت از دستگاههای دستی درگیر میشوند، چشمگیر بود.
در میان دانشجویانی که در گروه معتاد طبقهبندی شدند، ۸۵.۳ درصد از درد گردن خبر دادند، در مقایسه با ۶۵ درصد از کسانی که معتاد به شمار نمیآمدند. درد بالای کمر در ۶۴.۷ درصد از دانشجویان معتاد گزارش شد، در مقابل ۵۵ درصد از همتایانشان. شکاف برای درد آرنج حتی بیشتر بود؛ ۴۱.۲ درصد از دانشجویان معتاد آن را گزارش کردند، در مقایسه با ۱۲.۵ درصد از دانشجویان غیرمعتاد. دانشجویان معتاد همچنین بیشتر از درد مچ و دست خبر دادند؛ ۴۱.۲ درصد در برابر ۳۴ درصد.
این مطالعه نشان داد دانشجویان مبتلا به اعتیاد به بازی نیز بیشتر گزارش میکردند که مشکلات اسکلتیعضلانی در فعالیتهای روزمره آنها از جمله درس خواندن و سرگرمیها اختلال ایجاد میکند. برخی نیز بیشتر برای دردهایی که مچ و دست، لگن و زانوها را درگیر میکند به دنبال رسیدن به خدمات پزشکی رفته بودند.
بازی طولانیمدت با تلفن همراه همچنین میتواند به مشکلی ارگونومیک تبدیل شود؛ در دست گرفتن تلفن برای مدت طولانی به معنی گرفتن مداوم، ثابت ماندن وضعیت دست و گردن و انجام حرکات تکراری است. نویسندگان تاکید میکنند که بازی نباید صرفا از منظر مدتزمان استفاده از صفحهنمایش یا سلامت روان دیده شود.
پژوهشگران خواستار افزایش آگاهی درباره سلامت دیجیتال شدهاند (منبع به زبان انگلیسی)، آموزش ارگونومی، تمرین وضعیت بدنی و تغییر رفتار در میان دانشجویان. دانشگاهها میتوانند توصیههایی درباره زمانهای استراحت، نحوه قرار دادن دستگاه و عادات سالم بازی را در برنامههای سلامت دانشجویی بگنجانند، بهویژه برای گروههایی که مدتهای طولانی را صرف درس خواندن یا کار با صفحهنمایش میکنند.
بر اساس پژوهشی (منبع به زبان انگلیسی) تازه، بازی با تلفن همراه ممکن است پیامدهای جسمی برای جوانان داشته باشد و رفتارهای مشکلساز در بازی را با افزایش قابل توجه درد در ناحیه گردن، بالای کمر، آرنجها و مچ دست پیوند میدهد. پژوهشگران میگویند با تبدیل شدن بازی به بخشی هرچه عادیتر از زندگی دیجیتال جوانان، چند وقفه بیشتر و شاید کمی کمتر خم شدن روی تلفن میتواند برای سلامت جسمی و همچنین رفاه دیجیتال اهمیت داشته باشد.
این مطالعه از ۳۶۴ دانشجوی پزشکی در دانشگاههای اردن پرسشنامه گرفت و بررسی کرد آیا اعتیاد به بازی با تلفن همراه با مشکلات اسکلتیعضلانی مرتبط است یا نه. حدود ۹ درصد از دانشجویان، یعنی ۳۴ نفر، با معیارهای این مطالعه برای اعتیاد به بازی با تلفن همراه منطبق بودند.
تفاوتهای گزارششده در میزان درد بهویژه در بخشهای فوقانی بدن که معمولا در استفاده طولانیمدت از دستگاههای دستی درگیر میشوند، چشمگیر بود.
در میان دانشجویانی که در گروه معتاد طبقهبندی شدند، ۸۵.۳ درصد از درد گردن خبر دادند، در مقایسه با ۶۵ درصد از کسانی که معتاد به شمار نمیآمدند. درد بالای کمر در ۶۴.۷ درصد از دانشجویان معتاد گزارش شد، در مقابل ۵۵ درصد از همتایانشان. شکاف برای درد آرنج حتی بیشتر بود؛ ۴۱.۲ درصد از دانشجویان معتاد آن را گزارش کردند، در مقایسه با ۱۲.۵ درصد از دانشجویان غیرمعتاد. دانشجویان معتاد همچنین بیشتر از درد مچ و دست خبر دادند؛ ۴۱.۲ درصد در برابر ۳۴ درصد.
این مطالعه نشان داد دانشجویان مبتلا به اعتیاد به بازی نیز بیشتر گزارش میکردند که مشکلات اسکلتیعضلانی در فعالیتهای روزمره آنها از جمله درس خواندن و سرگرمیها اختلال ایجاد میکند. برخی نیز بیشتر برای دردهایی که مچ و دست، لگن و زانوها را درگیر میکند به دنبال رسیدن به خدمات پزشکی رفته بودند.
بازی طولانیمدت با تلفن همراه همچنین میتواند به مشکلی ارگونومیک تبدیل شود؛ در دست گرفتن تلفن برای مدت طولانی به معنی گرفتن مداوم، ثابت ماندن وضعیت دست و گردن و انجام حرکات تکراری است. نویسندگان تاکید میکنند که بازی نباید صرفا از منظر مدتزمان استفاده از صفحهنمایش یا سلامت روان دیده شود.
پژوهشگران خواستار افزایش آگاهی درباره سلامت دیجیتال شدهاند (منبع به زبان انگلیسی)، آموزش ارگونومی، تمرین وضعیت بدنی و تغییر رفتار در میان دانشجویان. دانشگاهها میتوانند توصیههایی درباره زمانهای استراحت، نحوه قرار دادن دستگاه و عادات سالم بازی را در برنامههای سلامت دانشجویی بگنجانند، بهویژه برای گروههایی که مدتهای طولانی را صرف درس خواندن یا کار با صفحهنمایش میکنند.