گروه اندیشه: گزارش حاضر به معرفی و تحلیل کتاب «موضع اوتیستیک ـ مجاور» اثر توماس اچ. آگدن، روانکاو برجسته آمریکایی میپردازد که با ترجمه مهدی حبیبزاده توسط نشر نی منتشر شده است. آگدن با فراتر رفتن از مرزهای کلاسیک نظریه روابط ابژه ملانی کلاین و با الهام از قطعه ادبی «بورخس و من»، توهم وحدت و سادگی تجربه انسانی را زیر سؤال میبرد. ایده مرکزی کتاب، تبیین سه شیوه بنیادین و همزمانِ تجربه جهان است: موضع افسردهوار، موضع پارانوئید ـ اسکیزوئید و موضع نوظهورِ «اوتیستیک ـ مجاور». این موضع سوم، بدویترین لایه روانی است که در آن تجربه نه بر پایه معنا و نماد، بلکه بر مدار حسهای بدنی، لمس و مجاورت شکل میگیرد. آگدن با پیوند دادن روانکاوی به ادبیات و فلسفه، ذهن را فرآیندی پویا و دیالکتیکی میداند که سلامت آن نه در حذف تعارضها، بلکه در توانایی زیستن با این تناقضهای چندلایه است.
به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین
شاید مهمترین دستاورد این مقاله آن باشد که ما را وادار میکند از نو به بدیهیترین پرسشها بیندیشیم: خود چیست؟ تجربه چگونه شکل میگیرد؟ و آیا آن وحدتی که در زندگی روزمره احساس میکنیم، واقعاً وجود دارد یا صرفاً روایتی است که ذهن برای ادامه زیستن میسازد؟ در این معنا، متن آگدن صرفاً مقالهای روانکاوانه نیست؛ بلکه تأملی فلسفی درباره خودِ تجربه انسانی است. ۲۱۶۲۱۶