به گزارش خبرنگار فرهنگی تابناک، سال ۲۰۰۱ که زمان زیادی از حمله ناتو به یوگسلاوی نگذشته بود، دستگاه فرهنگی هنری آمریکا فیلمی سینمایی با عنوان «پشت خط دشمن» ساخت که بستر زمانیاش سالهای پایانی دهه ۱۹۹۰ میلادی و مقطع زمانیاش هم همانروزهایی بود که آمریکا و کشورهای اروپایی تحت عنوان پیمان آتلانتیک شمالی (ناتو) مشغول تجزیه یوگسلاوی بودند.
فیلم مورد اشاره، یکی از هزاران نمونه فیلمسازی هالیوود در جهت سفیدکردن جنایات جنگی آمریکا و همپیمانانش در کشورهای مختلف است. اما پیش از ورود به نقد و بررسی ساختاری و محتوایی فیلم، بد نیست واقعیتی را درباره آن مرور کنیم؛ اینکه شخصیتی که گفته میشود اتفاقات فیلم وامدار اتفاقات مربوط به او هستند، پس از اکران اثر از سازندگانش شکایت کرد و البته ماجرا خارج از محیط دادگاه، ختم به خیر شد!
اسکات اوگریدی خلبان پیشین نیروی دریایی آمریکاست که هواپیمایش سال ۱۹۹۵ در آسمان بوسنی سقوط کرد و موفق شد ۶ روز را تا نجات تاب آورد و در نهایت توسط تفنگداران دریایی آمریکا پیدا شد. او به دلیل افترا و ساخت بی اجازه فیلمی درباره حوادثی که بر سرش رفته بودند، شکایت کرد و گفت اتفاقات فیلم با واقعیامان شدند و هم خلبان بیانگیزهشان بهدلیل انگیزههای انساندوستانه، تمایل پیدا کرد در ارتش قدرتمند و نجاتبخش آمریکا بماند! در لحظات پایانی فیلم هم متنی روی تصویر میآید که میگوید دریادار از سمت خود برکنار شد. مخاطب هم با خود میگوید خب ارزشش را داشت اینفرمانده مقتدر، مقام و منصبش را بدهد و بازنشسته شود ولی یکخلبان آمریکایی که عامل آگاهیبخشی به مردم دنیا شده و آنها را از جنایات صربها آگاه کرده، نجات پیدا کند! صحبتی هم از این نمیشود که دریادار یا خلبان نجاتپیدا در خون چند انسان واقعی شریک هستند؛ به همینراحتی!
صادق وفایی