به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین به نقل از سرویس دین و اندیشه ایبنا، بهاءالدین مرشدی در مقدمه گفت وگویش با محمود مهرمحمدی نوشت؛ «آموزش در پاورقی» را که خواندم، قرار شد با محمود مهرمحمدی درباره آن گفتوگو کنم. عنوان کتاب از همان ابتدا ذهنم را درگیر کرده بود؛ اینکه چگونه ممکن است آموزش، این موضوع به ظاهر بدیهی و زیربنایی، به پاورقی رانده شده باشد. کتاب را میخواندم و همزمان به مدرسه، معلمها، عدالت آموزشی و شکافهایی فکر میکردم که هر روز بیشتر از قبل دربارهشان میشنویم. در کتابفروشی نشر نی با محمود مهرمحمدی، استاد علوم تربیتی و از شناختهشدهترین چهرههای حوزه آموزش و پرورش، قرار گفتوگو گذاشتیم. میخواستم بدانم آیا واقعاً آموزش در ایران به حاشیه رفته است؟ نقش دولت در این میان چیست؟ و آیا میتوان از دل نظام آموزشی به استقبال عدالت اجتماعی رفت یا برعکس، باید ابتدا منتظر بهبود شرایط اقتصادی و اجتماعی ماند؟ گفتوگو از عنوان کتاب آغازند و راهحل تولید کنند. اگر سیاستگذاران و تصمیمگیرندگان به آن راهحلها توجه نکنند، آن مسئلهی دیگری است و غصهی دیگری دارد.
اما غصهی فعلی من این است که در مرحلهی تصمیمسازی هم نتوانستهایم کار شایستهای بکنیم. البته اسناد تحولی نوشته شده، اما آن اسناد هم که محصول تلاش نخبگان آموزش و پرورش بوده، نتوانستند تغییر ملموسی ایجاد کنند و عملاً زمینگیر شدند.
میگویند منابع مالی تامین نشده. اگر سند تحول این گونه نگاه شود که اجرای هر بند آن نیازمند تأمین مالی است، نتیجه همان میشود که میبینیم. مأموریت جامعهی نخبگانی کشور باید این باشد که راهحلهایی بیابد که در شرایط کمبود منابع نیز شدنی باشد.
۲۱۶۲۱۶