در حالی که برخی ایرانیان پهلوی را بهعنوان رهبر اپوزیسیون میدیدند، دیگران او را شخصیتی فرصتطلب با گرایشهای سلطنتطلبانه و کارنامهای مختلط میدانستند.
به گزارش سرویس بین الملل تابناک، «اریک لوب» استاد مسائل خاورمیانه و ایران در دانشگاه بین المللی فلوریدا در مقالهای در «کانورسیشن» به بررسی شخصیت رضا پهلوی ولیعهد خود خوانده ایران پرداخته که در ادامه آمده است.
لازم به ذکر است انتشار مقالات خارجی به معنای تایید محتوای آن از سوی تابناک نیست.
در جریان اعتراضاتی که در ژانویه در ایران رخ داد، یک نفر که توجه زیادی جلب کرد، رضا پهلوی بود. پهلوی که در حومه واشنگتن دیسی زندگی میکند، پسر شاه پیشین ایران است، کسی که پیش از سرنگونی در انقلاب ۱۹۷۹ ایران، کشور را با خشونت و قدرت مطلق اداره میکرد.
پهلوی در جریان ناآرامیهای اخیر بهعنوان یک مخالف سیاسی برجسته در تبعید ظاهر شد که مردم ایران را به اعتراض تشویق و الهامبخش بود. با این حال، مشخص نبود که او در داخل ایران تا چه حد حمایت مردمی دارد و همچنین آیا به دموکراسی متعهد است یا صرفاً بهعنوان فرزند یک پادشاه چنین وانمود میکند.
در حالی که برخی ایرانیان پهلوی را بهعنوان رهبر اپوزیسیون style=”color:#000000″>در حالی که برخی از او بهخاطر الهامبخشی به معترضان ستایش کردند، دیگران پرسیدند آیا او مسئول فرستادن آنها به بازداشت یا خطر مرگ است، همانطور که برخی ترامپ را بهخاطر تشویق معترضان مشابه مسئول میدانستند.
طی ۱۵ سال گذشته، پهلوی تلاشهای خود برای اتحاد اپوزیسیون و کسب شهرت بیشتر را شدت بخشیده است، تا جایی که به یکی از چهرههای مرکزی اعتراضات اخیر تبدیل شد.
با این حال، هنوز سوالاتی درباره قابلیت او بهعنوان رهبر اپوزیسیون یا صرفاً فرصتطلب بودنش وجود دارد. پیام او درباره آینده دموکراتیک ایران عمدتاً ثابت مانده است، اما میراث سرکوبگر و امپریالیستی پدرش، در کنار نسب سلطنتی و نزدیکی او به آمریکا و اسرائیل، مانع جلب حمایت ایرانیانی میشود که با سلطنت مخالف و حاکمیت ملی را اولویت میدهند.