با اصرار باشگاه تبریزی، مجوز و موافقت با برگزاری دو بازی مقابل پرسپولیس و الدحیل در ورزشگاه یادگار امام (ره) صادر شد، هرچند پیش از آن تیم فنی چمن این استادیوم در یک بیانیه نسبتاً طولانی تأکید کرد که ورزشگاه یادگار، اصلاً آماده برگزاری مسابقه نیست.
به گزارش سرویس ورزشی تابناک، فوتبال ایران ماههاست در اتاق انتظار قرار دارد؛ منتظر است تا یکی از اتاق عمل بیرون بیاید و خبر خوب و امیدوارکنندهای بدهد، اما انتظار برای شنیدن خبر خوب، بیفایده به نظر میرسد، چون حال این بیمار لحظه به لحظه به سمت وخامت میرود. این مریضی که باعث شده تمام فوتبالمان بیمار شود و از آن تأثیر بپذیرد. یک بیماری نادر در دنیای فوتبال به نام کمبود (و شاید هم نبود) چمن مناسب و ایدهآل برای برگزاری مسابقات فوتبال باشگاهی ایران، آن هم مثلاً در بالاترین سطح که عنوان «لیگ برتر» را یدک میکشد. چه عنوان پوچ و بیربطی!
حدود ربع قرن از روزی که اعلام شد فوتبال ایران، از آماتوری عبور کرده و وارد بستر حرفهای شده، میگذرد، اما اوضاع مهمترین، اصلیترین و ابتداییترین ابزار پیشرفت و توسعه فوتبال، سال به سال بدتر شده، هر سال دریغ از پارسال. حالا در وضعیتی قرار داریم که در د شاید با انجام مسابقات طبق گزارشات کارشناسی به چمن ورزشگاه آسیب وارد شود، با لطفی که آقای زنوزی داشتند، بهخاطر اینکه خسارتی به بیتالمال و خدشهای به زحمات وارد نشود، اعلام کردیم که خسارت احتمالی را باشگاه تراکتور قبول میکند.»
در این شرایط، دراگان اسکوچیچ در نشست خبری پیش از دیدار با پرسپولیس، درباره چمن ورزشگاه گفت: «در حال حاضر چمن ورزشگاه ظاهر زیبایی دارد؛ شبیه سبزههای عید نوروز یا کریسمس، اما نمیتوان گفت کیفیت آن قابل اتکاست. ترجیح دادم به خاطر حضور هواداران در ورزشگاه یادگار امام بازی کنیم. قبلاً مقابل استقلال و پرسپولیس در بنیاندیزل بازی کردیم که ظلم بزرگی به هواداران بود.»