چطور با کودکتان حرف میزنید، به او نگاه میکنید و چند بار در روز نوازشش میکنید؟ روانشناسان میگویند نهتنها جملاتی که به کودکتان میگویید و مدرسهای که برایش انتخاب میکنید بلکه حتی شیوه نگاه کردن شما به فرزندتان، میتواند به شخصیت او شکلی متفاوت دهد.دکتر ایمانی، میگوید، شاید کودک شما برخی ویژگیها را از پدر یا مادربزرگش به ارث برده و با آنها به دنیا آمده باشد اما نمیتوانید سهم خودتان را در شکل دادن به شخصیت او نادیده بگیرید. به گفته وی، در شکلگیری شخصیت کودکان ارث جایگاه خودش را دارد اما والدین هم میتوانند با رفتارهای خود این ویژگی را تقویت کرده یا برعکس آن را کمرنگ کنند.
بچه حرفشنو خوب است!
شاید داشتن فرزندی محتاط که قبل از دست زدن به هر چیزی اول به چشمان مادرش نگاه کند یا بدون اجازه مادرش دست از پا خطا نکند، آرزوی بسیاری از والدین باشد اما بد نیست بدانید کودکی که حتی برای آب خوردنش هم منتظر گرفتن تایید از مادرش است، احتمالا در بزرگسالی با اختلال وسواس درگیر میشود. مادران مضطربی که با کنترل کودکشان سعی میکنند، استرس خودشان را کنترل کنند، کودکانی پر از ترس و اضطراب تربیت میکنند. پس نگذارید ترسهای شما این ویژگی را در فرزندتان تقویت کند.
کودکتان از سروصدا فراری است؟
در جشن بچهها، تنها کسی که از صدای آواز فراری است و دوست چیزی نگویید و اشتباهاتش را به عنوان شیرینکاری به دیگران معرفی نکنید.
درست میشود؟
برای متوقف کردن اشتباهات فرزندتان باید از راه درست وارد شوید و بدانید تنبیه و فریاد تنها کار را بدتر میکند. کودک نترس شما حتی اگر در آغاز از تنبیه بدنیتان بترسد، خیلی زود در برابر تهدیدهایتان نسبت به تنبیه کردن دیگر هیچ واکنشی نشان نمیدهد. باید شیوههای تربیتی را بیاموزید تا بتوانید تعاملی مناسب با فرزندتان داشته باشید. راه چاره شما محرومسازی است. اگر حاضر نیست پاهایش را از سفره جمع کند، باید به او بگویید اجازه نخواهد داشت با کامیون مورد علاقهاش بازی کند.
فراموش نکنید اگر سر حرفتان نباشید و با تسلیم شدن در برابر گریههایش به او اجازه دهید تا با اسباببازی مورد علاقهاش بازی کند، دفعه بعد او حرف شما را جدی نمیگیرد. ابتدا کمی فکر کنید، اگر او را از چیزی محروم کنید، احتمالا باید گریههایش را هم تحمل کنید؛ البته صبر شما از او کودکی سر به راه میسازد.