
قصه تلخ خیلی از زوجهای جوان است، قصه ناباروی. قصه ای که جوانب زندگی را تحت تاثیر قرار می دهد و فصلی جدید در زندگی می گشاید.
«هر چقدر برایش توضیح می دهم ومیگم من بچه نمی خواهم گوشش بدهکار نیست. کاملاً افسرده به نظر می رسد. ۶ سال از زندگی مشترک ما می گذرد و ۲ سال است که متوجه شده ایم، بچه دار نمی شویم و مشکل از همسرم است. برای من بچه مهم است ولی نه در حدی که ناراحتی همسرم را ببینم . شب و روز کارش شده گریه می گوید یا من را طلاق بده یا زن بگیرو بچه دار شو نمی خواهم به پای من بسوزی.»
در جامعه ما و بر اساس فرهنگ و آموزه های اسلامی فرزند دار شدن دارای اهمیت ویژه ای است. متاسفانه یک باور اشتباه هم در این زمینه ایجاد شده است که لازمه پایدار ماندن یک زندگی فرزند داشتن است. در حالی که تجربه ثابت کرده است که این مسئله صادق نیست چه بسا زوج هایی که سالیان سال بدون فرزند توانسته اند زندگی خود را حفظ کرده و با خوشی در کنار یکدیگر زندگی کنند. و در مقابل زوجینی که فرزند داشته اند در آخر از یکدیگر جدا شده اند. مهم نوع دیدگاه و طرز تفکر زوجین در مورد تشکیل خانواده و فرزنددار شدن است . شاید هدف از ازدواج فرزند آوری بوده و فرزند دلیل ادامه زندگی مشترک آنهاست. و یا اینکه آنها با علاقه و مسالمت در کنار یکدیگر زندگی می کنند و داشتن فرزند سبب استحکام بیشتر زندگی شده است.
من بی کفایتم
زمانی که یکی از ز
رفتار با همسر نابارور
اگر قرار است زوجینی که دچار مشکل ناباروری هستند در کنار یکدیگر زندگی کنند و یا فرزندی را به فرزند خواندگی بپذیرند باید بدانند که چطور با یکدیگر رفتار نمایند. بعضی مواقع همسر سالم نسبت به همسر نابارور این برداشت را دارد که درباره همسرش خیلی گذشت کرده و از حق مسلم خود چشم پوشی کرده است و این نهایت فداکاری در حق اوست و حال همسرش باید قدر این گذشت و فداکاری را بداند. گروه دوم نگاه دیگری دارند آنها بر این باور هستند که در مورد به وجود آمدن این مشکل، همسرشان نقشی نداشته است و مقصر نیست. واین مسئله می تواند گریبان هر فردی را بگیرد بنابر این او را بدهکار خود نمی بینند و به طور حتم زندگی گروه دوم ازآرامش و منطق بیشتری برخوردار است و زوج نابارور در این نوع خانواده احساس هیچ نوع کمبودی را نخواهد کرد.
و در پایان باید متذکر شد که این روزها درمان ناباروری پیشرفت های چشمگیری داشته است و زوج ها نباید ناامید شده و از ادامه درمان مایوس شوند و با توکل و امید درمان را ادامه داده تا نتیجه قطعی و نهایی حاصل شود.
