اختلال کاهش میل جنسی
روابط زناشویی، مقدسترین و مهمترین بخش زندگی هر زوج را تشکیل میدهد و این تقدس از زمانی آغاز میشود که دختر و پسر با یکدیگر پیمان زناشویی میبندند. ولی دریای متلاطم زندگی گاه این آرامش را طوفانی کرده و تفاهم لازم بین زن و شوهر را از بین میبرد. گاهی اوقات یکی از زوجین یا هر دو تمایل خود را به جنس مخالف از دست داده یا این حس در آنها کم رنگ میشود که در واقع نوعی اختلال به شمار میرود.
«اختلال کاهش تمایل جنسی» یا «سرد مزاجی» به جنس مخالف احساس مخربی نسبت به شریک زندگی است که گاه میتواند روابط زناشویی را به مسیرهای باریک و سختی سوق دهد. این اختلال در میان زوجین رواج بسیاری داشته و در هر دو جنس مشاهده میشود ولی در زنان شیوع بیشتری دارد.
به طور کلی، سرد مزاجی حالتی است که طی آن فرد مبتلا تمایل بسیار کمی به برقراری ارتباط جنسی و تماس بدنی با همسر خود نشان داده و در شروع رابطه نسبت به بروز واکنش مناسبی به فعالیتهای جنسی همسرش بیتفاوت است. این اختلال زمانی به وضوح خود را نشان میدهد که فرد مبتلا دچار پریشانی و نگرانی یا بیثباتی شخصیتی میشود. افراد سرد مزاج اغلب در مواجهه با چنین موقعیتهایی، واکنشهای استرسی و بیمارگونه از خود نشان داده و به عبارتی، سرد مزاجی نتیجه عوامل فیزیکی یا عاطفی است که در فرد بروز میکند.
بررسیهای اخیر نشان میدهد، زنان بیش از مردان گرفتار سرد مزاجی و عدم تمایل به برقراری روابط جنسی با همسرانشان هستند. کاهش سطح ترشح هورمونهای جنسی و استرسهای شغلی عواملی هستند که این حالت را ایجاد یا حتی تشدید میکنند. به طور تقریبی، حدود یک سوم از زنان ۱۸ تا ۵۹ سال از سرد مزاجی رنج میبرند که بخشی از آن تنها به موضوعات روحی و فکری باز نمیگردد بلکه گاهی باعث بروز مشکلات جسمی نیز میشود. برقراری ارتباط زناشویی در زنان عموما فرآیند پیچیدهای داشته و کوچکترین نقصی در این سیستم، آن را مختل میکند.
در واقع، تمایل به برقراری روابط جنسی با همسران دارای فرآیند بیولوژیکی است که خود انگیخته بوده و به نوعی تفکر آدمی نقش مؤثری در این امر ایفا میکند و به عبارتی بدن برای شروع رابطه باید اعلام آمادگی کند. طبیعتا با افزایش سن و پارهای از عواملی که بیان شد، سیگنالهای لازم به مغز نرسیده و فرد تمایلی به برقراری ارتباط جنسی با همسر خود را ندارد.