در حالی که بازار مسکن ایران با قیمتهای نجومی ۸۰ میلیون تومانی برای هر متر آپارتمان، به افسانهای دستنیافتنی برای طبقه کارگر تبدیل شده، شورای عالی کار با مصوبهای «مینیاتوری»، حق مسکن را به ۳ میلیون تومان افزایش داد. این رقم که حتی هزینه خرید چند قالب کاشی یک ساختمان را هم پوشش نمیدهد، بیش از آنکه تدبیری برای «خانهدار شدن» باشد، توهینی به واقعیتهای تلخ معیشتی است.
به گزارش سرویس اقتصادی تابناک، نامش را «حق مسکن» گذاشتهاند، اما ماهیت حقیقی آن «یارانه بقا» در برابر سقوط آزاد ارزش پول ملی است. بنابراین زمانی که یک خانواده کارگری بین «اجارهخانه» و «سفره غذا» دست به انتخاب میزند، افزایش ۲ میلیون تومانی دریافتی، نه او را به خانهدار شدن نزدیک میکند و نه باری از دوش بیسرپناهیاش برمیدارد بلکه تنها چند روز بیشتر او را در نبرد نابرابر با تورم زنده نگه میدارد.
شورای عالی کار پس از سه سال توقف و ثابت ماندن رقم مزایای مسکن کارگران در تازهترین مصوبه خود، تصمیم مهمی در زمینه معیشت کارگران اتخاذ کرد و مبلغ حق مسکن را شورای عالی کار حق مسکن کارگران را از ۹۰۰ هزار تومان به رقم ۳ میلیون تومان افزایش داد که براساس این مصوبه کارفرمایان موظف می شوند این مبلغ جدید را از ابتدای بهمن ماه سال ۱۴۰۴ به کارگران خود پرداخت کنند البته این موضوع برر مربع آپارتمان در ارزانترین مناطق تهران از ۶۰ تا ۸۰ میلیون تومان هم گذشته است؛ ۳ میلیون تومان «حق مسکن» ماهانه، حتی هزینه خرید کاشیهای یک ساختمان را هم تأمین نمیکند؛ بنابراین این پول به جای آنکه در جیب کارگر بماند، به صورت مستقیم از دست او به دست صاحبخانه منتقل میشود.
گرچه خرید مسکن نیازمند «پسانداز» و «وام ارزان» است و زمانی که تمام درآمد کارگر صرف مواد غذایی و اجاره خانه میشود، حق مسکن ۳ میلیونی عملاً صرف «بقا» میشود، نه «صاحبخانه شدن او» به همین دلیل نام این ردیف حقوقی «حق مسکن» است، اما کارکرد آن «جبران بخشی از تورم خوراکیها» ست و به نظرمی رسد که دولت با افزایش این مبلغ در ماههای پایانی سال، تلاش می کند تا فشار مطالبات برای افزایش پایه حقوق در سال آینده را تعدیل کند.