اقتصاد۲۴– عملیات ساختمانسازی روی زمینهای ذخیره پایتخت که توسط قرارگاه مسکن آغاز شده است، نه تنها «بحران تامین مسکن» بهعنوان «مساله اول تهرانیها» را حل نمیکند که پیامد آن، در آینده نزدیک «ترافیک» را چند برابر میکند. زمینهای ذخیره مطابق اسناد بالادست شهر، امکان ساختوساز ندارد، چون «ظرف جمعیتی و ترافیکی پایتخت» که باید تا ۱۴۰۴ تکمیل میشد، هماکنون به خاطر «اضافهسازی» ناشی از فروش تراکم، «لبریز» شده است. به این ترتیب، مسکنسازی شهرداری بحران ترافیک را از وضع موجود – ازدحام در خیابانهای اصلی و فرعی- در آینده نزدیک به کوچهها خواهد کشاند.
طراحی جواب اشتباه برای صورت مساله فقر مسکن در پایتخت از سوی مدیریت شهری، موجب باخت دوم تهرانیها به این نوع سیاستگذاری شده است. شهرداری تهران با ایجاد تشکیلاتی موسوم به «قرارگاه مسکن» تلاش میکند برای حل مشکل تامین مسکن پایتخت نشینها چارهای بیندیشد. این در حالی است که بررسیهای کارشناسی نشان میدهد دست کم به دو علت، ساخت مسکن نه تنها پاسخ مناسبی برای صورت مساله «مسکن» در پایتخت نیست، بلکه پیامد مهم آن به شکل بحران ترافیکی با ابعادی به مراتب وسیعتر از آنچه اکنون شهروندان با آن مواجه هستند، بروز پیدا خواهد کرد.
بر اساس آمار جدید و رسمی که تصویری از فقر مسکن در پایتخت را ارائه میکند، بیش از ۵۰درصد از هزینه زندگی خانوارهای تهرانی صرف تامین مسکن (عمدتا به شکل پرداخت اجاره بها) میشود و این در حالی است که هزینه مذکور باید حداکثر ۳۰درصد از مجموع هزینههای خانوار باشد. از سوی دیگر زوجهای خانه اولی با فرض برابر بودن تورم مسکن و رشد درآمد سالانه، تقریبا یک قرن باید منتظر بمانند تا صاحب خانه شوند. این صورت مساله شهرداری را برای ورود به موضوع تامین مسکن در پایتخت تحریک کرده است، اما پاسخی که شهرداری تدارک دیده، از جنس ساخت مسکن است؛ آن هم در شرایطی که ریشه فقر مسکن در تهران نه کمبود عرضه، بلکه جریان انجماد ملکی یا به اصطلاح منجمدسازی خانههای شهری است.