ﻫﺮ یک از ﻛﺸﻮرﻫﺎی اروﭘﺎی ﻏﺮبی آداب و رﺳﻮم ﻣﺨﺼﻮص ﺑﻪ ﺧﻮد را دارﻧﺪ و ﺑﺎ وﺟﻮد ﺗﻔﺎوﺗﻬﺎیی ﻛﻪ در ﻣﺮاﺳﻢ ازدواج ﻣﺸﺎﻫﺪه می شود ﻣﺸﺎﺑﻬﺖ ﻫﺎیی نیز ﻣﻮﺟﻮد اﺳﺖ ﻛﻪ در این ﻧﻮﺷﺘﺎر اﺑﺘﺪا ﻣﺸﺎﺑﻬﺖ ﻫﺎ بیان ﺧﻮاﻫﻨﺪ ﺷﺪ و ﺳﭙﺲ ﺑﻪ ﻧﻤﻮﻧﻪ ﻫﺎیی از آداب و رﺳﻮم ﻫﺮ ﻛﺸﻮر ﭘﺮداﺧﺘﻪ ﺧﻮاﻫﺪ ﺷﺪ.
ساق دوش :
داشتن ساقدوش همراه داماد از آلمان شروع شده است. در روزگار قدیم رسم بر این بود که داماد عروس آینده را از روستای مجاور برباید و نیرومندترین دوستش (ساقدوش) او را در این کار کمک کند. یکی از وظایف ساقدوش، حمایت از داماد و مبارزه با بستگان دختر بود که در جریان مراسم ازدواج احتمالا مبادرت به پس گرفتن او از داماد می کردند.
شعر قافیه دار :
بسیاری از آداب و رسوم ماندگار ازدواج کشورهای غرب اروپا از انگلستان شروع شده اند. خواندن شعر قافیه داری که راجع به “چیزی جدید، چیزی قدیمی، چیزی عاریه، چیزی آبی رنگ است” امروز بخش مهمی از جشن های ازدواج است. هرچند که شاید بسیاری از عروس و دامادها ندانند که ویژگی های این شعر چیست.
«چیز قدیمی» نماد استمرار است که اغلب شامل یک بند کفش یا روسری مادربزرگ یا یک قطعه جواهر قدیمی بود.
«چیز جدید» نماد امید به آینده است و می تواند هر چیز جدیدی از قبیل پارچه نو، یا نواری باشد که به لباس عروسی دوخته می شود.
«چیز عاریه» نماد خوشبختی داولین شب زندگی مشترک، دوستان زوج جوان پشت پنجره خانه آنها می آیند و با به صدا درآوردن ماهیتابه و قابلمه با صدای گوشخراشی آواز می خوانند. در این هنگام داماد آنها را برای صرف نوشیدنی و شام مختصر به داخل منزل دعوت می کند.
هلند
در صورتی که پدر عروس توانایی تأمین جهیزیه را نداشته باشد ، دوستان عروس به یاری او می شتابند و با دادان هدایایی جهیزیه او را کامل می کنند.
عروس و داماد در روز عروسی، زیر درخت کاج روی صندلی می نشینند و مهمانان به نزدشان می آیند و ضمن تبریک گویی، برایشان آرزوی سعادت و سلامت می کنند.
در پذیرایی جشن ازدواج هلندی غذاهای سنگین صرف می شود که از جمله می توان به گوشت شیرین اشاره کرد که به « شکر عروسی » نامیده می شود و غذاهای دیگری که به نام « اشک عروس » معروف است.
عروس و داماد پس از ازدواج در اطراف منزل گل سوسن می کارند که نمادی از بازگشت شادمانی است. زوج جوان در هر فصل با دیدن شکوف ههای سوسن خاطرات ازدواج را زنده می کنند.