در این مطلب می خواهیم بگوییم چطور می توانیم با بخشی از درون مان که مغرور و زودرنج است، کنار بیاییم؛ کاری که بسیار سخت و پیچیده است.یکبار هم که شده از بیرون به خودتان و دیگران نگاه کنید. اول از خودتان بپرسید آیا لازم است همه روابط را از بالا به پایین تعریف کرد؟ آیا در همه روابط یکی بالاتر و دیگری پایین تر است؟ چه کسی این بالا و پایین را تعریف می کند؟ آیا زیباترین، باهوشترین، خوش لباس ترین تعریف مطلقی دارد؟ آیا همه اینها نسبی و اعتباری نیستند؟ آیا لازم است همه ذهن مان را درگیر چیزی کنیم که این قدر نسبی و اعتباری است؟ آیا بیشتر این «ترین»ها را رسانه ها و کلیشه های اجتماعی تعریف نکرده اند
آیا واقعا بالاترین وجود دارد؟
یکبار هم که شده از بیرون به خودتان و دیگران نگاه کنید. اول از خودتان بپرسید آیا لازم است همه روابط را از بالا به پایین تعریف کرد؟ آیا در همه روابط یکی بالاتر و دیگری پایین تر است؟ چه کسی این بالا و پایین را تعریف می کند؟ آیا زیباترین، باهوشترین،
تو همیشه فکر می کردی خانواده ما از همه خانواده های محله و فامیل بهترند. من به عنوان یک بچه باور کرده بودم و خودم را بالاتر از دیگران می دانستم. برای همین هیچ وقت در مدرسه نتوانستم با دیگران دوست شوم. متاسفانه این رفتار هنوز هم در من وجود دارد و من شبیه تو شده ام…
حالا بیایید گلایه های تان را تحلیل کنید. بشوید روانشناس مادرتان. ببینید کودکی آنها چقدر در رفتارشان موثر بوده است. مثلا آیا مادرتان خودش در خانواده ای لوس کننده به دنیا نیامده است؟ آیا شرایط مادرتان هم در رفتارش موثر بوده است؟ مثلا آیا او در یک ازدواج نابرابر با پدرتان با خودشیفتگی از خودش محافظت نمی کرده است؟ آیا در تعریف کردن بیش از حد از تو نمی خواسته به اشتباه به تو عزت نفس دهد؟
وقتی والدین تان را فهمیدید، راحت تر می توانید آنها را ببخشید. وقتی آنها را بخشیدید، از دست کودک خودشیفته وجودتان راحت تر خلاص می شوید.